Motorrijschool MotorClass
 
 
Reacties en motor foto's van mijn oud-leerlingen.

 

IIk ben er trots op dat oud-leerlingen de moeite nemen om een stukje te schrijven en/of een foto van hun eerste motor opsturen. Ik dank jullie hartelijk voor de reacties, hartverwarmend!
De reacties worden natuurlijk letterlijk opgenomen.

Mirella: Als kind heb ik een paar keer achterop de motor van mijn oom gezeten en ik vond het fantastisch! Helaas ben ik niet zo groot (1,56m) en heb ik de droom om ooit zelf motor te rijden laten varen. Totdat ik bij een bedrijf ging werken waar een paar collega's motor rijden en bij mij in de straat een motorrijschool kwam. Ik keek altijd verlangend naar de motoren die dan klaar stonden voor de les. Door te praten met collega's en berichten te lezen op motor-forum.nl kwam ik erachter dat het best mogelijk moet zijn om het motorrijbewijs te halen. Nu was het alleen een kwestie van een motorrijschool vinden met een verlaagde motor waar ik ook op pas. Na 2 rijscholen te hebben bezocht die een verlaagde motor hadden, maar helaas niet laag genoeg, kwam ik met zoeken op internet en berichten op motor-form.nl bij Motorclass terecht. 
De kabouterfiets paste en ik kon gaan beginnen (juli 2016). De snelle oefeningen gingen als een speer. Het uitwijken vond ik een leuke oefening, lekker smijten met dat ding. Totdat we begonnen met de langzame slalom en halve draai. Wat heeft dat veel moeite gekost, maar het is toch gelukt! Cees heeft zeer veel geduld en probeert je aan het lachen te maken wanneer je het even niet meer ziet zitten. Ik herinner mij nog de oefening "wegrijden uit parkeervak", ik moest verder doorkijken. In mijn oortje hoorde ik "Kijk naar mij" en Cees staat verderop een dansje te doen. Al lachend deed ik de oefening, zo doe je dat dus. 
In april 2017 was het zover voor mijn eerste AVB examen, ik was strontzenuwachtig, maar ik heb het gehaald! Er viel een last van mijn schouders en het lekkere rijden kon gaan beginnen! Ik keek elke week uit naar de AVD les. Lekker rijden op de motor en leren van Cees: ver vooruit kijken, geen vrachtwagens knuffelen, de wetten van Cees en GGG!
In augustus 2017 was het zover voor het AVD examen. Cees gaf mij de tip om te proberen te genieten van de rit en niet te hard mijn best te doen. Op de dag van het examen regende het stevig. Ik had niet eerder in zulke weeromstandigheden gereden, het zorgde ervoor dat ik mijn koppie bij het rijden hield. Ik had geen tijd om mij druk te maken of ik wel of niet zou slagen. Met een grote grijns op mijn gezicht heb ik gereden en terug op het CBR was ook de uitslag: Geslaagd.
Cees hartstikke bedankt voor je wijze motorlessen, droge humor en geduld. Ik zal de ritjes en aanwijzingen in het oortje missen.

De motor van Mirella


Freek: Nadat ik vorig jaar de “Omroep Max” leeftijd (55) bereikte vond ik het wel tijd worden na 37 jaar,  om bovenaan de rest van het alfabet op mijn roze pasje (BCDE) nu ook eindelijk eens voor de lang gekoesterde wens A op te gaan. Na het op eigen kracht behalen van het theorie certificaat werd het tijd om te zoeken naar een rijschool die bij me zou passen. Niet opgaan in de massa van klasssikaal onderwijs en met een zwerm (jonge) bikers als een schaapskudde voor een auto uit gedreven in een voorgebakken pakket, maar een persoonlijke begeleider die mij “even” de laatste kneepjes zou bijbrengen; ik heb tenslotte veel verkeers- en ook motorfiets (..) ervaring. Al Googelend trok Motorclass de aandacht. Na een telefonische kennismaking met  Cees volgde een proefles. Het huilen stond hem volgens mij nader dan het lachen. Niks kneepjes bijbrengen. Afleren en opnieuw beginnen. De “klik” was er echter en na de broodnodige wijze lessen, harde kritieken en zijn eindeloos geduld: ( “Ik word zo moe van jullie” is een veel gehoorde uitspraak van Cees ),  heb ik uiteindelijk beide examens in 1 keer met goed gevolg afgelegd. De lat wordt hoog gelegd door Meester Cees, maar dat is met de huidige normen en eisen écht nodig. Geen flauwekul, 1 op 1 begeiding en in het begin af en toe knus achterop om eens te voelen hoe het voelt, hebben mij tot een positief eindresultaat gebracht. Cees, je bent een kanjer, hoewel ik af en toe wel eens “Zo moe van je werd”.  Mijn advies aan alle bikers-in-een-moto-dop:  Wie nog zoekt kent Motorclass niet, wie Motorclass kent, hoeft niet meer te zoeken.  Meester Cees bedankt ! Ik ben trots op je !
De scooter van Freek

Rutger: Na een mislukte examenpoging bij een andere rijschool was ik op zoek naar een andere aanpak. Ik wou een persoonlijke benadering, met opbouwende kritiek. Na wat zoeken op internet vond ik Motorclass. Cees nodigde me uit voor een proefles om te kijken wat mijn niveau was. Het bleek dat ik een aantal basisvaardigheden gewoon niet goed beheerste. Na een aantal gerichte lessen hebben we dat opgelost. Tijdens die eerdere poging was de lol van het motorrijden een beetje weggezakt, maar na een paar lessen bij Cees wist ik direct weer waarom ik was begonnen! Heerlijk om te rijden.
Het was me niet gelukt zonder deze individuele benadering. De meeste rijscholen hebben twee leerlingen tegelijk, vaak ook nog van ongelijk niveau en dat werkte niet voor mij. Ik kan iedereen aanraden om bij Motorclass te gaan lessen. Ik heb er spijt van dat ik niet direct bij Motorclass ben begonnen. Wees slimmer dan ik, en begin direct bij Motorclass!
 
Marieke: Na 35 jaar is mijn man weer gaan motorrijden. Ik achterop. Wat vond  ik die 80/90 km per uur al hard gaan in het begin. Na een paar keer was ik besmet met het motorvirus en besloot zelf een proefles te nemen. Op internet een “grote motorrijschool “gevonden.  Na de proefles besloten er mee door te gaan. Voordat ik ook maar 1 les had gehad waren de examens al vast gelegd. De lessen werden uiteindelijk een  grote teleurstelling. Wat nu  ? Ga ik er mee stoppen? Ben ik dan toch te oud om nog te leren motorrijden ? Op internet  verder gaan speuren en kwam zo op de site van Motorclass terecht. Na het lezen van o.a. alle verhalen van de oud leerlingen besloot ik Cees een mail te sturen en heb de situatie uitgelegd. In september een proefles bij Cees afgesproken.  Met trillende benen reed ik bij hem de straat uit en gingen we richting Peulwijk.  Daar kreeg ik de 1e en 2e wet van Cees  te horen en begonnen we  met de AVB oefeningen.  Bij terugkomst in de Trompstraat  vertelde Cees mij dat het wel wat kon worden en besloot ik toch verder te gaan met lessen. Oude rijschool vaarwel gezegd ( geld kwijt ) en een nieuwe start gemaakt. Na een aantal lessen moesten we helaas weg bij Peulwijk en zijn we verder gegaan bij  Wilhelmus. Daar kregen we te maken met natte blaadjes en takken op de weg. Reed ik weer als een dweil. Bang om onderuit te gaan. Maar weer was daar Cees die vertelde me niet iets te laten doen wat niet veilig is. Wat zijn die halve draai en 8tje toch een drama. Bij het weer mislukken van de halve draai ( toch weer naar de pionnen kijken ) hoorde ik in mijn oor. Je moet kijken waar je naar toe gaat lampekap. Waarom denkt toch iedereen de oefeningen te kunnen doen zonder door te kijken. Ik kan het niet. Cees volgens mij kan jij het nog met je ogen dicht. Toen eindelijk de langzame slalom goed ging vond Cees het tijd om het AVB examen aan te vragen. De stress sloeg gelijk toe. Ik had er geen vertouwen in maar volgens Cees  moest ik mij niet druk maken om de 8 en de halve draai maar vertrouwen hebben in wat wel goed gaat.
Het 1e AVB examen half november  helaas niet gehaald.  Te veel examenstress en faalangst. Na 3 weken op herhaling. Natuurlijk weer super zenuwachtig en Cees maar op me in praten dat het wel goed zou komen en inderdaad het kwam goed.  Cees je moet je af en toe net Dr. Phil hebben gevoeld. (  Wat wel op viel was dat alle dames die AVB examen moesten doen de motor  op de bok moesten zetten en de heren gewoon de zijstandaard mochten gebruiken . Lijkt op discriminatie ;-) Daar we al wat lessen AVD hadden gedaan hebben we een week later het examen aangevraagd. Dacht ik dat het na de bijzondere verrichtingen een stuk makkelijker zou worden maar dat viel in de praktijk toch tegen. Denk aan de nekjes van de pijlen/ Je moet je plek op de weg verdedigen/ Ik mis de na controle/ GEEN vrachtwagen knuffelen/ Zoek de ruimte, hou afstand/ Doorkijken in de bochten/Geen rijstrookwissel in de bocht. PFFFFF wat je allemaal niet moet onthouden.
Op een dag rijden we op de snelweg en komt Cees me ineens voorbij racen.  Ik er achteraan . Op de parkeerplaats steekt hij zijn shaggie op en zegt “je reed als een bejaarde “ . HA HA die Cees hij is zeker vergeten dat ik al bijna die leeftijd heb.
Op 02-03-17 na 10 weken is dan eindelijk de dag van het AVD examen aangebroken en sta je op met  knikkende knieën en pijn in de buik en wat denk je is het code GEEL in Nederland vanwege de storm en regen. De wind hield aan maar gelukkig hield het op met regenen en na nog wat geoefend te hebben  zijn we richting het CBR gegaan.   Alleen maar denken Je kan het /Je kan het/ Je kan het en vooral van de rit genieten was het advies van Cees en ook van  de examinator. Het genieten van de rit is helaas niet gelukt maar toen we terug kwamen bij ons tafeltje kreeg ik een hand met de woorden :  Van harte gefeliciteerd U bent geslaagd.  Vergeet niet wat Cees je heeft geleerd en het komt allemaal goed. Wie had dat gedacht  op mijn 56e in 1x slagen voor het AVD examen.
Cees wel , ik niet.
Nog  een laatste keer terugrijden naar de Trompstraat . Ik kon natuurlijk geen 3 weken meer wachten op het rijbewijs en heb nog bij Cees in de straat de Gemeente Zoetermeer gebeld om  een afspraak te maken  voor een spoedrijbewijs. Omdat Cees  er maar op bleef hameren er vertrouwen in te hebben durfde ik het aan om 2 weken voor het examen een motor te kopen . ( Natuurlijk tegen niemand vertelt  anders verklaren ze me voor gek )  Afgelopen week mijn motor opgehaald. Een vertrouwde HONDA CBF 600 SA zwart met roze en inmiddels  350 km gereden. Wel vreemd zonder de stem van Cees.
Cees ik wil je bedanken voor alle fijne lessen , je humor en helemaal je geduld.  Doordat elke les eindigde met  positieve woorden ging ik toch altijd weer met een goed gevoel naar huis.  Zonder jou als instructeur was ik niet doorgegaan met lessen en had ik nooit mijn rijbewijs gehaald. Ik zou je bij iedereen aanbevelen.
Cees je bent een Topper!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! en je verdient een lintje.
Ik zal nog vaak terugdenken aan je adviezen die je mij hebt meegegeven en misschien komen we elkaar nog wel tegen.
Groetjes Marieke
De Honda van Marieke

Petra: Als klein meisje was het al mijn droom om motor te rijden. Gezien mijn lengte van 1,53m was het nog geen makkelijke opgave om een rijschool te vinden, waar ik op een A motor kon. Ik was er achter gekomen dat er verhoogde motorlaarzen te koop zijn, namelijk Daytona Pilot Lady GTX. Deze heb ik bij Hans van Wijk gekocht en zij tipte mij dat ik is bij Motorclass in Leidschendam de kabouterfiets moest proberen. Zo gezegd zo gedaan afspraak gemaakt met Cees om te komen passen op de kabouterfiets. De combi van mijn laarzen en de kabouterfiets maakte mijn droom haalbaar, ik paste er op en Cees wilde mij les geven. Ik had nog geen les gehad maar ik was al zo blij dat na een hele lange zoektocht ik de start had gevonden. Begin oktober 2015 was het dan zo ver me eerste rijles. Voor mij waren de lessen elke week echt iets om naar uit te kijken. Wat is dat motor rijden leuk, ondanks dat je nog aan het lessen ben. Na eindeloos oefenen op me AVB kwam het examen, iets waar ik best tegen op zag. Tuurlijk Cees laat je geen examen doen als je het echt niet kan, maar de onzekerheid dat is zo niet mijn ding. Ik was zo zenuwachtig, dat kon iedereen zien aan me. Yes gelukt in 1 keer, precies wat Cees mij altijd al zei moest ik daar nu zo zenuwachtig voor zijn. Ik was zo blij op naar het laatste deel, AVD. Ja, daar was die knoop weer in me maag nu voor me AVD examen. Wat is dat toch met het woord examen. Ook daarbij wist ik gewoon, als je het niet kan laat Cees je echt geen examen doen. Het is gewoon een stukje rijden niets meer niets minder word altijd gezegd. Yes ook die gehaald ik was zo blij. Wat zal ik mijn lessen ben Motorclass gaan missen. De manier van les geven is echt top en ik kan het echt iedereen aanraden om bij Motorclass te gaan lessen. Je word echt goed begeleid als je zenuwen heb voor het examen. Maar ook als je zelf denk deze oefening gaat me nooit lukken heeft Cees wel een manier om het toch te laten lukken bij je. Daarnaast heb ik echt tijdens me les vaak goede tips gekregen over hoe te bewegen in het verkeer. Ik weet nu al daar zal ik in de toekomst nog vaak aan terug gaan denken. Wat ga ik Cees zijn stem missen in me oor tijdens me eerste eigen rit op me motor. Een enkele rit van 35km was het zeker de moeite waard elke week.
De motor van petra

Vera: In september 2015 ben ik bij Cees terecht gekomen voor een proefles,
dat gevoel wat ik toen kreeg op de motor heeft mij doen besluiten om door
te gaan. Beginnen met de AVB oefeningen, beetje rond rijden en die oefeningen
doen (makkie toch) nou dat was wel even heel anders!
Vooral de halve draai rechtsom was voor mij dan ook erg lastig.
Toch kwam daar DE datum om hiervoor examen te doen. En dankzij de inzet
en rust die Cees mij gaf ben ik hier in 1x voor geslaagd!
Nu kwam het AVD, ondanks dat ik me rijbewijs al heb en je denkt dat
je alles wel weet, heb ik je toch een hoop hartverzakkingen gegeven!
Altijd maar die blauwe vrachtwagens die ik ook zo leuk vond door er
dicht achter te zitten. De dag voor mijn afrijden hadden we een proefexamen,
alles wat fout kon gaan ging ook fout!
Hierdoor dus met een gevoel van ik ga niet slagen het examen afgelegd.
En wat heb ik die dag toch heerlijk gereden! En ja geslaagd!!!!
Nu sinds eind mei in het bezit van een Suzuki Gladius en al heerlijk aan het rond tuffen.
Cees bedankt voor al je leerzame lessen en je strenge blik blijft altijd in me koppie
zitten zodra ik ook maar in de buurt kom van een vrachtwagen.
De Gladius van Vera

Sylvia: Na een aantal keren gezakt te zijn voor het rijbewijs B eigenlijk de hoop opgegeven dat ik ooit nog een rijbewijs zou krijgen, behalve het rijbewijs AM die ik gebruik om regio Den Haag met de snorscooter rond te crossen.
Maar dankzij Cees( en een beetje van mij:) het rijbewijs A op zak ( AVB en AVD in 1x gehaald).
Na een keertje bij iemand achterop de motor te hebben gezeten, dacht ik bij mezelf als achterop zo leuk is voorop nog leuker.
Mijn keus viel al snel op Motorclass, gebeld voor een afspraak voor een proefrit maar kreeg te horen dat ik eerst het theoriegedeelte moest halen omdat we anders de openbare weg niet op mochten.
Na een paar weken was het zover, met het theoriecertificaat op zak een proefrit op de motor die gelijk werden gevolg door oefenlessen (geen rijlessen).
Zweten bij Peulwijk op de bijzondere verrichtingen met 30 graden, halve draai rechtsom en 8tjes rijden (pfff niet te doen) uitwijk en langzame slalom (fluitend).
Cees bleef altijd positief ook als ik het na een les of 2 een oefening nog niet snapte (denk je dat je de enige bent?), probeer het een met dit trucje en ja hoor het lukte!
De volgende les lukte het weer niet, maar dan ineens viel het kwartje en deed ik het gewoon.
Tijd voor het AVB vond Cees, veel te vroeg naar mijn zin want de oefeningen waren mijn inziens niet 100%.
Vertrouw op jezelf, je mag fouten maken zei Cees, de examinatoren rijden ook motor en zijn dus liefhebbers zoals jij ook bent.
Tijdens het examen was ik overtuigd dat ik was gezakt maar de examinator zegt tegen mij; ik zie toch dat u kunt rijden ( wtf?) dus  geslaagd !
Na veel oefenen op de snelweg en vooral die gevreesde A13, niet sukkelen in woonwijken, verder voorruit kijken, gas geven gloeiende, denk aan de 2de wet van Cees ,na zonneschijn en regenbuien is het tijd voor het AVD.
Alle uitspraken komen langs op woensdag de 13de: rij zoals je altijd rijdt: vlot, veilig en besluitvaardig heb vertrouwen in jezelf, je mag fouten maken, voor 99% kan je het 1%  is voor de zenuwen.
Op de dag van de zondvloed ben ik geslaagd !!
Cees bedankt ! voor het geduld, het vertrouwen, je grapjes, je duidelijke uitleg en af en toe je sarcastische opmerkingen met je zoetgevooisde stem in mn oor.
Nu gelijk maar door voor rijbewijs B.
De motor van Sylvia

Koos: Eerst was ik gestart bij de voor mij verkeerde rijschool……Na twee keer zakken voor mijn praktijkexamen begon ik aan mezelf te twijfelen en besloot om voor een soort second opinion naar een andere rijschool te gaan. En zo kwam ik bij motorrijschool Motorclass van Cees Willemse terecht. De eerste les reed ik weg uit de Trompstraat in Leidschendam en zat als een vioolsnaar zo gespannen op de motor. Cees reed natuurlijk op zijn eigen motor achter mij aan. Het enige wat ik hoorde  in mijn oortje waren de instructies, zoals de volgende stoplichten links- of rechtsaf enz,enz, tot ik op de snelweg A4 de opdracht kreeg Plaspoelpolder eraf en bij de verkeerslichten naar rechts en dan gelijk de parkeerplaats op en daar even stoppen. Ik dacht toen nog: Cees gaat tegen mij zeggen dat hij niet begreep waarom ik twee keer gezakt was. Maar niets was minder waar... Cees ging voor mijn lesmotor staan drukte zijn bril een stukje steviger tegen zijn neus aan drukte zijn vuisten in zijn zij en ging toen een tijdje heel lelijk naar mij staan kijken. Ik had werkelijk alles verkeerd gedaan wat een motorrijder verkeerd kon doen op de motor en dat terwijl ik toch al de nodige lessen bij de andere rijschool had gehad. Cees zei dat hij  billenknijpend de hele weg achter mij aan had gereden, hahahaha die arme Cees. Vanaf dat moment begon Cees met de echte opleiding en toen begreep ik ook waarom ik twee keer gezakt was. Cees heeft nog wel een aantal keren lelijk kijkend voor mijn lesmotor gestaan, maar begon ook een aantal complimenten te geven en zei dat ik wat meer zelfvertrouwen moest hebben. De rust en duidelijke manier van lesgeven zorgde ervoor dat ik minder gespannen op de motor zat, waardoor het motorrijden steeds leuker werd. Uiteindelijk slaagde ik op 30 juli 2015 op 63 jarige leeftijd met vlag en wimpel bij het eerste examen onder de bezielende leiding van Cees. Een man die met hart en ziel les geeft om dan ook echt een veilig en vlot rijdende motorrijder af te leveren. Inmiddels heb ik alweer een aantal ritjes met de eigen motor gereden en hoor zoals iemand anders al een keer in een stukje heeft geschreven de stem van Cees nog steeds in mijn oor (niet schakelen in de bocht en dat is nu jammer, als de bocht niet scherp genoeg genomen werd enz.enz.) maar wel met een veilig en goed gevoel. Ik ben super blij met mijn motorrijbewijs, dus Cees nogmaals bedankt!

De motor van Koos

Marko: Toen ik eind vorig jaar op zoek ging naar een motorrijschool ben ik eerst eens gaan kijken op het internet wat er allemaal in de buurt voorhanden was.
Veel "grote" rijscholen die je een rijbewijs binnen X tijd (soms zelfs een week) beloven. Toen ik op de site van Cees terecht kwam zag ik geen beloftes maar praktische informatie. Dit was voor mij de reden om een proefles te volgen. Na de proefles was ik om. Cees heeft me met geduld wijsheid en humor door het AVB en AVD examen geholpen.
Vooral het goed opbouwen van de motorbeheersing en het aanleren van goed verkeersinzicht vindt ik erg waardevol.
Inmiddels rij ik op mijn eigen motor, een Yamaha TDM 850, met veel plezier. Ik kan iedereen aanraden bij Cees te lessen. Als motorrijder ben je kwetsbaar. Een goede training en goed inzicht zijn daarom goud waard, maar het plezier mag ook niet ontbreken. Cees heeft het allemaal in huis.
De motor van Marko


Marleen: Ik kwam bij Cees door nadat ik mijn enkel had gebroken bij de lessen bij een ' goedkopere' rijschool. Ik reed daar op een motor die te hoog voor mij was waardoor ik met beide voeten slechts met de tenen bij de grond kon. Nadat mijn enkel hersteld was, wilde ik wel verder met rijlessen, maar wel op een motor waarbij ik met platte voeten de grond kon. Via via kreeg is de naam van Cees door.
Cees heeft mij geduldig de kneepjes van het motorrijden (avb en avd) bij gebracht. Hij hield rekening met mijn nieuw ontwikkelde fobie door de val ;-) en was flexibel als mijn reuma teveel opspeelde om te lessen. Door de tegenslagen was dit papiertje meer voor mij gaan betekenen dan zo maar een extra rijbewijs. Als gevolg hiervan was ik de week voor het avd een wrak. Met een virtuele schop onder de kont heeft Cees mij hier doorheen geholpen. Juist door de individuele lessen kan hij zijn commentaar afstemmen op de persoon en daar is hij goed in. Geloof me, de "eerste wet van Cees" is nog steeds een probleem voor mij, maar ik hoor ook in de auto zijn ge-orakel in mijn hoofd als ik te dicht op een voorganger zit.
Ik ben Cees enorm dankbaar voor zijn lessen, ge-orakel en vooral geduld. 
Ik kan zijn lessen van harte aanbevelen.
Bijgaand een foto van mijn eigen kabouterfiets. En nu maar afwachten tot ik het nieuwe roze kaartje heb....

De motor van Marleen

Matté: Cees, hartstikke bedankt voor de fijne lessen! Het is inmiddels een maand geleden dat ik mijn rijbewijs heb gehaald en ben meteen op zoek gegaan naar een motor. Vorige week heb ik hem op kunnen halen en hij rijdt als een zonnetje. Ik wil je enorm bedanken voor je geduld, je rust bij examens, je humor, maar met name je aandacht voor veiligheid! Ik dacht dat ik redelijk kon autorijden, maar ik heb tijdens jouw lessen zoveel dingen bijgeleerd, waar ik eerder niet bij stil had gestaan. Erg belangrijk voor een kwetsbare motorrijder. Ook de 1e en 2e Wet van Cees en de 3 G's (Gas Geven GVD) zal ik niet snel vergeten. Ik heb genoten van de lessen en ga nu genieten van het rijden. Ik kan lessen bij Cees voor iedereen aanbevelen, gewoon MotorClass(e) !!


Chantal: Mijn vriend heeft vorig jaar zijn motor rijbewijs gehaald en vond het super leuk om achterop mee te rijden! Al snel begon het te kriebelen en wilde ik zelf ook mijn rijbewijs gaan halen. Na heel wat rondkijken, passen en meten kwam ik al snel tot de conclusie dat het nog een hele klus zou worden om met mijn 1.57 een motor te vinden waar ik bij de grond zou kunnen... Toen ik tegen beter weten in weer aan het passen was sprak een verkoper ons aan en ik legde mijn probleem uit. Hij zei, het klinkt een beetje oneerbiedig, maar ik weet iemand die een kabouterfiets heeft, Cees Willemse van Motorclass! Geen seconde getwijfeld en direct gebeld of ik mocht komen passen. Ik kon zelfs met 2 voeten plat bij de grond, ook al heb ik stiekem al verhoogde motorlaarzen, maar dat zie je niet aan de buitenkant ;) Ik had gelijk een goed gevoel bij Cees en besloot dat ik in de zomer wilde gaan lessen. Zonde zei hij, beter begin je nu, als het écht takkeweer is rijden we toch niet, dus heb gelijk de stoute schoenen aangetrokken. Achterop richting de parkeerplaats van Wilhemus en daar zelf proberen de "kabouterfiets" rijdende te houden... Voor mij voelde het toch nog steeds als een reuzenfiets! Al snel reed ik zelf richting Peulwijk, helemaal geweldig vond ik het! Als Cees een oefening voor wilde doen op vol vermogen wat het bijna onmogelijk aangezien de fiets zoooo laag is dat alles dan over de grond ging hahaha. De AVB oefeningen vond ik in het begin ook nog allemaal leuk, maar ik kreeg die *$^$*#& langzame slalom en 8 maar niet onder knie, zucht... Maar wilde niet opgeven, dus ik bleef er voor gaan. Als de langzame slalom 4 van de 5 keer goed zou gaan zou ik de gok toch maar gewoon wagen en examen gaan doen. Ik was eigenlijk helemaal niet zenuwachtig op weg naar Naaldwijk, dus ik dacht, dat gaat goed komen. Op weg naar de 1e oefening, lopen met de motor, viel ik om met remmen terwijl ik bijna stil stond. Toch m'n examen afgemaakt maar door de pijn in mijn rug niet gehaald helaas. We zijn daarna veel de weg op gegaan en tussendoor die 2 stomme niet lukkende oefeningen gaan doen. Ik bleef iedere week weer uitkijken naar mijn les, Cees bleef me altijd weer motiveren ook al zag ik het niet meer zitten. Ik ben gek op zijn zo nu en dan zeer flauwe humor en kwam dan niet meer bij en zat glimlachend op de motor. Helaas liet mijn gezondheid me vaak in de steek en stond ik nog wel is stampvoetend bij Peulwijk op de parkeerplaats, boos op mezelf, Cees fleurde me dan weer op, of we gingen na 1 rondje weer terug en gingen een andere dag weer verder. Uiteindelijk toch in the pocket Yessss! Toen door voor m'n AVD, die zou ik volgens Cees met 2 vingers in m'n neus halen, hij had er meer vertrouwen in dan ik zelf! Alleen m'n plaats op de weg goed in de gaten houden en lekker mijn gas open blijven draaien zoals ik altijd deed! Zo gezegd zo gedaan en in 1 keer geslaagd! Afgelopen weekend heerlijk rond gereden op mijn eigen motor die al enige maanden onze tuin stond te glimmen. En wat een mooi weer was het!! Ik ga je nog missen, je grapjes en opbouwende kritiek, maar ook als ik het weer eens helemaal verklooide terwijl ik het echt wel kon ;) Af en toe hoor ik je nog in mijn oor, knieën tegen de tank, ver vooruit kijken! Cees, ik wil je bedanken voor al je rust en vertrouwen, dat je altijd de tijd neemt voor een praatje, en je klanten echt als koning(in) behandeld! Ik zou je meer dan 200% aanbevelen als ik iemand hoor die zijn motor rijbewijs wil gaan halen. Succes nog en hopelijk heeeeel veel nieuwe lessers!
Motor van Chantal


Bart: Daar sta je dan, de dag die je wist dat zou komen, met het geslaagd papiertje in de hand. Maar dan voor de tweede keer omdat je de eerste keer er een puinzooi van hebt gemaakt.....
Laten we bij het begin beginnen, want alles heeft natuurlijk een begin. Al heel lang droomde ik er over om motor te gaan rijden. Maar net als zoveel dingen ging het in de ijskast maar ik merkte dat iedereen in mijn vriendenkring al zijn motorrijbewijs had of net haalde. En dan gaat het toch weer kriebelen. Mijn vriendin vond het ook wel een goed idee want "dat ziet er wel stoer uit!". Nu is zeggen dat je er mee begint natuurlijk één ding, er daadwerkelijk mee starten is iets heel anders. Een goede voorbereiding is het halve werk dus heb ik letterlijk weken besteed aan het zoeken van een goede, betrouwbare rijschool. De plaatselijke rijscholen, websites en internetfora's heb ik afgestruind op zoek naar "het goede gevoel". Na veel vergelijken, adviezen en criteria aanvinken ben ik uitgekomen bij Cees van Motorclass. De begeleidende teksten op de site spraken mij erg aan en de stukjes geschreven door oud-leerlingen vond ik ook erg informatief.
Dus gebeld voor een proefles. Tijdens het telefoongesprek had ik al het gevoel dat dit goed zat en toen was daar de eerste les. Na een kennismaking zijn we naar een parkeerterrein gereden waar ik voor het eerst op een gemotoriseerde tweewieler plaats kon nemen. Ik heb ook nooit brommer gereden, dus het was voor mij echt nieuw. Nou, daar ging ik dan, met fenomenale snelheid het parkeerterrein over. Tenminste, dat dacht ik. Want een blik op de snelheidsmeter leerde me dat ik me met maar liefst een duizelingwekkende 30km/u voortbewoog...Maargoed, al doende leert men en er kwam steeds weer wat nieuws bij. De eerste keer zelf over de snelweg naar Peulwijk, AVB oefenen en daar ook voor slagen, snelwegen, binnenwegen, bebouwde kom en oefenen met vinden van de plaats op de weg en het daarna verdedigen van die plaats. Cees hanteerde een mooi clusterschema waarin alles rustig werd opgebouwd in mijn eigen tempo. Geen gehaast of gestress en als het nodig was, bijvoorbeeld als ik een paar weken niet had kunnen lessen vanwege drukte dan werden dingen gewoon weer even herhaald. Natuurlijk werd er ook herhaald als ik vaardigheden nog niet onder de knie had of als ik er een potje van maakte. Zoals bochten naar links, om de één of andere reden vond ik die toch vreselijk moeilijk. Of het welbekende zombiegedrag, ook wel bekend als waardeloos kijken. Want tussen kijken en zien zit een wereld van verschil. "Echt, zat ik zó dicht op die vrachtwagen???".... Dit alles voorzien van het scherpe, maar altijd humorvolle en opbouwende commentaar van Cees. Niet alleen hoorde ik wat ik fout deed maar ook wat ik er aan kon doen om dit te verbeteren. En ook als het goed ging, dan hoorde ik dat natuurlijk ook. En dan was daar de grote dag aangebroken, ik mocht examen gaan doen! Aan de voorbereiding kon het niet liggen, we hadden flink geoefend en alles doorgesproken. Helaas was ik zo zenuwachtig dat ik bijna alles fout deed wat maar fout kon gaan. Motor die heel vaak afsloeg, knipperlichten vergeten, slecht voorsorteren en als een slak over de snelweg. Blijkbaar was mijn naam gewijzigd naar Murphy... Niet geheel onverwacht was ik dan ook niet geslaagd. Niet bij de pakken neerzitten en opnieuw! Dus toen was daar alsnog die dag die je wist die zou komen en was ik geslaagd. Het duurde even maar dan heb je ook wat, het felbegeerde A'tje kon worden bijgeschreven op het roze kaartje. Inmiddels heb ik alle benodigd- en bevoegdheden om te motorrijden, alleen nog de motor zelf ontbreekt nog. Maar daar wordt aan gewerkt en zodra ik er eentje heb kom ik natuurlijk langs om te showen!Cees, het waren waardevolle en erg prettige lessen waar ik met veel plezier op terugkijk. Ik zal je commentaar wel missen als ik weer eens 27 bochten in één rijd, of drie keer moet steken voordat ik de linkerzijstraat in kan rijden. Ik kan me geen betere instructeur wensen dan jij, nuchter, heldere uitleg, scherp gevoel voor humor en je zag echt alles. Als mijn zoontje straks ook wil gaan lessen stuur ik hem naar jou toe.
 
Wendy: Cees bedankt voor je goede en opbouwende lessen en kritieken!!!!
Net als zoveel mensen die starten met motorrijlessen wil je dit zo snel mogelijk halen, zeker als je nieuwe motor al staat te wachten in je garage of schuur. Dus ga je op internet zoeken waar kun je zo snel mogelijk je motorrijbewijs kunt halen. Ben begonnen in Sittard om daar in 1 week te leren motorrijden en examens te doen. Helaas was dit niet wat bij mij paste en ben daar ook snel afgehaakt.
Via, via ben ik bij Motorclass terecht gekomen en ook bij Cees kan je in korte tijd je motorrijbewijs halen.
Het lastigste onderdeel blijf ik de AVB examen vinden, vooral die vervelende langzame slalom. Maar met het geduld van Cees en de juiste tips ging het ineens lukken. Elke keer als er iets fout ging wist hij precies aan te geven waarom dit gebeurde en probeerde op een positieve manier je zover te krijgen dat je het toch onder de knie krijgt. Heb daar wat rondjes gereden op Peulwijk en dan moet je naar het examen. Met knikkende knieen en pijn in je buik op weg naar Naaldwijk. Cees was zekerder van de zaak als ik, maar met de juiste voorbereiding die dag en de rust die hij dan er toch in weet te krijgen is het me gelukt. Oh wat was ik blij en trots dat ik dit toch maar geflikt had. En dan het antwoord van Cees “Had je dan getwijfeld?” Ja Cees ik had enorm getwijfeld…..
Dan het weggedeelte, dacht toch echt dat dit een eitje zou zijn. Nou dit werd wel even duidelijk gemaakt door Cees dat ik dit niet moest onderschatten. En hij had weer gelijk.
Wist niet dat je zoveel moest doen, voor je afslaat of van baan wisselt. Spiegels, nacontrole en oh wat is dit laatste belangrijk. De hele weg hoor je Cees in je oor met zijn aanwijzingen en als je even niets hoort ga je bijna twijfelen of je zender nog wel werkt. Nee dus, batterij leeg.
De opbouw van de lessen heb ik als heel prettig ervaren en wat voor mij heel belangrijk was en is, dat Cees je niet klaar stoomt voor het examen, maar voor de rest van je leven op de motor.
Elke keer als ik klaar was met lessen en op mijn fietsje naar huis ging, hoorde ik nog de aanwijzingen in mijn oor. De mensen keken vaak vreemd op als ze mij zo zagen fietsen en doen alsof ik in mijn spiegels keek, die ik uiteraard niet op mijn fiets had zitten. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen was zijn advies. Nou dat heb ik gedaan, werd wel voor gek verklaard denk ik door de omstanders.
Dan mag je eindelijk het laatste examen doen. Nog meer zenuwen, maar met wat pillen voor de rust en bananen voor de concentratie moet het toch goed komen. Alle weken heb ik in lekker weer rond gereden en wat denk je? Bakken met regen op de dag van mijn examen.
Dan zit jij daar op je motor en de heren lekker in een warme, droge auto. Maar ondanks die regen heb ik toch wel lekker gereden en mocht bij terugkomst dan ook eindelijk juichen. Geslaagd in 1 keer. Oh weet niet wie trotser was Cees of ik.
Heb in 2 weken dat ik mijn rijbewijs heb al 1200 veilige km. Afgelegd op mijn motor en denk elke keer weer: Bedankt Cees voor je vele goede tips en veiligheidsinstructies!!!!
Hoop dat iedereen die bij jou lest met zo’n goed gevoel afscheid van jou neemt na een geslaagd examen. Mis je wel een beetje hoor.
Harley van Wendy

Wij, Lisette en Monique, zijn twee collega's die tot de ontdekking kwamen
dat we allebei wel interesse hadden in een motorrijbewijs. Het idee werd
geboren om samen op les te gaan. Maar waar? Na pittige discussies over waar
een rijschool en met name onze instructeur aan moest voldoen kwamen we op
de volgende punten uit: een kleinschalige rijschool die serieus met motorrijden bezig is,
geen instructeur die in de auto achter je aan rijdt.
Niet snel willen cashen, maar ons echt iets willen leren. Voor kwaliteit willen we
best betalen. Als instructeur een rustige oudere man met snor, geduld en humor.
Tja, als je dat googled kom je al snel op Cees Willemse uit!!!
Beiden een proefles ergens in mei 2012 geboekt waarna we enthousiast waren
en bleven. Samen lessen mocht pas in een iets later stadium, dus we hadden de luxe
om de eerste paar lessen individueel les te krijgen
In dit stadium waren de opmerkingen als; ja schakelen is zoooooooo moeilijk
daarom rijden er zoveel mensen op een motor, erg prettig wat de spanning enigszins verminderde.
Ondertussen waren we beiden aan het leren voor ons theorie-examen
Het was alweer even geleden dat we aan de studie waren, wat waren we door het dolle heen
toen we allebei de eerste keer geslaagd waren!
De bijzondere verrichtingen vielen niet altijd mee. Lisette worstelde met name met
de remproeven en Monique kreeg de halve draaien en de acht maar niet onder de knie.
Bij een nieuwe oefening of als het voor de zoveelste keer niet lukte mochten we
bij Cees achterop....die rustig de tijd nam om de oefening voor de zoveelste keer
uit te leggen en weer een nieuw foefje demonstreerde waardoor het mogelijk beter zou lukken.
Dat oefenen op Peulwijk-Oost waren we op bepaalde momenten best wel zat....maar ja
nou eenmaal noodzakelijk om door te kunnen
De zenuwen werden steeds groter toen het examen ABV in zicht kwam....Het was zo erg dat
toen de vraag kwam op wat voor motor rijden jullie wij alleen maar uit konden uitbrengen
op een grijze…maar daar was Cees met het juiste antwoord...bij het inrijden was Monique
inmiddels alle controle over haar lichaamsbesturing verloren en mislukten zelfs de remproeven
totaal waarbij zelfs de ABS ingreep. Het examen was helaas in Zoetermeer bij
de Silverdome.....wat een k..-examenterrein met al die gaten in het asfalt
We moesten beiden tegelijk afrijden. Monique moest een aantal verrichtingen twee keer doen
en is door het oog van de naald gekropen. En natuurlijk stond de 8 op het programma
En dat net op het stukje waar de leerlingen die na ons moesten precies naast deze plek
stonden toe te kijken, je zult wel raden dat deze volkomen mislukte ook de tweede poging.....
maar gelukkig beiden geslaagd!!! We hoefden gelukkig niet om te gaan met de uitkomst dat
een van ons beiden gezakt zou zijn.
We hadden erg veel zin om aan de verkeersdeelname te beginnen, Cees nam ons meteen de
eerste keer mee een woonwijk in. Wat kun je daar een hoop fouten maken haha
Ook reden we als een stelletje bejaarden, Cees schroomde niet om dit herhaaldelijk te benoemen!
Ook 'de wetten van Cees' en de '3 G's' zullen we niet snel vergeten!
Lisette moest als eerste examen AVD afleggen met tropische temperaturen,
en slaagde met vlag en wimpel. Een week later was ook Monique aan de beurt en was ook geslaagd!
O ja, door de blijdschap van het behalen van het praktijkexamen heeft Monique nog
een pakje sigaretten in de borstzak van de lesjassen(maat L)
laten zitten mocht iemand die ooit tegenkomen.....
Alle weersomstandigheden hebben we gehad, vrieskou (hoera voor handvatverwarming)/ 30 graden
(geen hoera voor het motorpak)/hoosbuien(geen hoera voor doorlekkende broeken)
en helaas ook veel sneeuw waardoor er veel lessen niet door konden gaan.
Daarom heeft het al met al toch iets meer dan een jaar geduurd voordat we het rijbewijs op zak hadden.
Cees, je bent een fantastische instructeur en we weten dat je geen fan bent van werken,
maar we hopen dat je nog veel leerlingen blij zult maken met hun rijbewijs!!!!!
Je humor, gestructureerde aanpak en nuchterheid hebben ons er echt doorheen geholpen!
We hebben uiteindelijk beide alle examens in 1 keer gehaald en daar heeft jou rust
en vertrouwen een hoop aan bij gedragen!
BEDANKT!!

Yvonne en Hans: Hier een update van een 2 “oud” leerlingen.
Mijn man en ik zijn allebei tegelijk begonnen met lessen. Het begon voor mij als een proefles voor mijn verjaardag in maart 2012 en Hans (mijn man) deed gelijk mee.
Ik was gelijk verkocht, het klikte met Cees en we reden naar peulwijk. Eerst apart achterop en daarna met zijn tweeën. Daar hebben we aardig wat uurtjes doorgebracht, in regen, wind en met 30 graden.
Hans ging het voor de wind. In oktober kon hij al AVB doen, en in 1 keer geslaagd. Alles ging voor mij eigenlijk prima behalve de 8, die rot 8, kan hem nog steeds niet.
Ik heb die oefening vervloekt. Uiteindelijk in het nieuwe jaar, na vakantie en slecht weer en een blessure kon ik op voor AVB en ik hoefde de 8 niet te doen. Heel blij, en in 1 keer geslaagd.
Toen de weglessen, fantastisch. Op de weg had ik veel meer naar mijn zin. Eerst reden Hans en ik samen, maar Cees splitste ons op. Met goede redenen, Hans deed lekker eigenwijs en had overal een eigen mening over. Ik niet, deed wat Cees tegen me zei en reed lekker met het verkeer mee met de aanwijzingen van Cees in mijn oor.
Na een tijdje rijden stoppen we ergens en dan gaat Cees “orakelen”, wat je niet goed deed, wat beter kan en nog belangrijker wat je wel goed doet.
En dan word het september, in de 1e week rijden Cees en ik een “proefexamen”, jeetje wat een slecht examen. Maar een slechte repetitie is een goede generale zegt Cees tegen me. Hij geeft aanwijzingen waar ik op moet letten tijdens het examen. Het heeft een week door mijn hoofd gespeeld en het heeft geholpen. Ik moet de 2e week afrijden en Hans de 3e week. Bloednerveus was ik. Maar we zijn allebei geslaagd in 1 keer. We hadden vakantie, de motoren die we al aangeschaft hadden hebben we opgehaald en we zijn een midweekje naar de Veluwe gegaan op de motor.
Zeer veel Genoten, Geleerd en met fijn Gezelschap. Cees, dat zijn mijn drie G’s. Die van jou zullen we nooit vergeten. Hans en ik geven elkaar nog steeds aanwijzingen als we samen zijn weggeweest.
Cees, we hebben genoten van je lessen en je humor en soms hoor ik je nog steeds in mijn oor. Heel erg bedankt voor alles.
Yvonne
De motor van Yvonne

De motor van Hans

Mariam: Ik wilde je laten weten dat Simon en ik inmiddels behoorlijk gewend zijn in München. Ik ben meteen op zoek gegaan naar een motor die de Kabouterfiets kon vervangen en heb hem gelukkig snel gevonden Mijn
eigen Suzuki Intruder VS 750, uit 1991.
Hij rijdt heerlijk en ik kan gemakkelijk met mijn kabouterbeentjes bij de grond. En nu begint het echte leren eigenlijk pas.. We hebben vandaag voor het eerst een tocht gemaakt, meteen 350 km, de bergen in.
Er ligt hier een fantastische weg bij Kochel am See, zo fantastisch dat motorrijders er in het weekend eigenlijk niet mogen rijden. Ken je 'm? Zo nee, dan moet je hier eens langs komen, het is circuitasfalt en circuit-bochtenwerk. Eigenlijk nog boven mijn kunnen, maar ik hoor je instructies nog in mijn helm en herhaal ze nu tegen mijzelf.
Ik ben enorm gelukkig dat ik jou als mijn instructeur heb gehad. Je paste de lesstijl op mijn zenuwen aan en nam het me niet kwalijk als aan het eind van de les alles op was en ik werkelijk alles fout deed.
Uiteindelijk deed ik het bij het examen goed, en daar gaat het om, ik was er klaar voor.
De motor van Mariam

De motor van Winny:
De motor van Winny


Arno: Ruim een half jaar geleden startte ik met mijn motorrijlessen bij Cees, chef Motorclass.
Ik was daar gekomen daar ik elders in Voorburg al motorrijles had gevolgd
en kansloos keer op keer afgekeurd werd op mijn weggedeelte AVD examen
Ik moet zeggen van mijn examens leerde ik nog het meest en dat wil wat zeggen over
de lessen die ik volgde. Geen uitleg van te voren, minimale of geen feedback,
geen basisuitleg rechtsaf/linksaf procedure , geen instructie over je examen
enzovoorts enzovoorts ,kortom zo moest motorrijles niet zijn!.
Dus zoeken,zoeken en wat een heerlijkheid om dan bij Cees Willemse te komen!
Kijk zo hoort instructie dus te zijn; goede uitleg over je plaats op de weg,
inzicht in veel voorkomende verkeerssituaties, feedback tijdens het rijden,
voordoen om inzicht te geven, uitleg over veiligheid, wat kan je op je examen
verwachten etc. etc. En geduld en humor ,ja daar hou ik van.
Met veel genoegen uiteindelijk het rijbewijs gehaald.
Dus beste mensen als je denkt elders goedkoper les te kunnen krijgen of een
leuke aanbieding ziet, kan lessen op de zondag of ander lokkertje spot,
laat gerust links liggen. Don’t be penny wise and pound foulish!
Start gewoon meteen bij Cees , dan leer je echt motorrijden en je examen halen
en daar doe je het voor. Met zelfvertrouwen en veilig de weg op!
Cees hartelijke dank ! Gewoon klasse!
Arno

Bert: Het is nu ergens laat in de middag op 12-12-12 en kan nog steeds niet bevatten dat ik eindelijk geslaagd ben.
Het heeft voor ons beide ook aardig wat voeten in de aarde gehad om zover te komen.
Het begon allemaal ongeveer 1,5 jaar geleden ergens begin zomer 2011. Ik kreeg toen een ingeving van “ik ga mijn motorrijbewijs halen”. Menigeen stond wel even raar te kijken toen ik dit zei, ik heb immers geen autorijbewijs.
Dus ik mijn theorieboeken aangeschaft en begon positief aan mijn theorie, viel me dat even tegen. Pas de derde keer slaagde ik voor mijn theorie en begon met de volgende fase, het vinden van een motorrijschool. Dat bleek minder makkelijk dan gedacht, omdat ik geen auto rij wilden gewoonweg de meeste rijscholen mij geen les geven. Totdat ik na een paar dagen googlen bij jou terecht kwam.
Ik meteen bellen en een afspraak gemaakt voor een proefles.
Ik geef toe ik was best wel gespannen, want dit was de eerste kennismaking met een motor die ik zelf mocht besturen. Na een paar onwennige rondjes op het parkeerterrein kreeg ik er steeds meer zin in en niet veel lessen later reden we samen naar het bekende terrein op peulwijk voor de AVB oefeningen.
Sommigen oefeningen gingen makkelijker dan andere, maar de meeste gingen eigenlijk wel goed. Behalve die verrekte langzame slalom. Na veel geduld en fijne coaching van jou ging zelfs de langzame slalom goed.
In april mocht ik dan op voor me AVB, eigenlijk was ik niet eens zo nerveus. Dat bleek ook wel, ik slaagde in 1 keer.
Nu begon het echte werk, het rijden in het verkeer wat ik eigenlijk nog nooit gedaan had (fietsen niet meegeteld). Ook hier bleek dat ik door jou expertise en heeeeeeeeeel veel geduld toch best wel snel op niveau was.
Elke les was weer een ervaring voor mij en jou humor maakte de lessen ook nog net een stukje gezelliger waardoor ik ook lekkerder ging rijden. Opmerkingen als “oppassen voor die Golfjes met petjes” die op jou website al door anderen genoemd zijn blijven ook in mijn geheugen gegrift. Jou aanwijzingen en lessen heb ik echt als zeer prettig ervaren.
Toen we eindelijk zover waren om het AVD aan te vragen begon eigenlijk de moeilijkste tijd voor mij.
Zoals je al ervaren had ben ik best vaak nerveus geweest en dat werd alleen maar erger naarmate het examen naderde. Ik werd steeds nerveuzer en nerveuzer zozeer dat ik mijn 1e examen compleet verknalde. Midden in de zomer had ik wel een beetje mooi weer verwacht maar kreeg een hoosbui met hagel voor me kiezen.
Toen meteen een 2e afspraak gemaakt en was al iets minder nerveus. Maar het wilde niet lukken. Ik maakt een flinke fout en zakte voor de 2e keer.
Nu had ik het echt niet meer, meteen een afspraak gemaakt voor de 3e keer maar deze verpeste ik compleet. Alles ging fout wat normaal gesproken goed ging tijdens de lessen ging fout op het examen.
Mijn vertrouwen had wel een flinke deuk opgelopen. Gelukkig had jij de beste oplossing voor mij in de vorm van het “examenangst-boek”. Hierdoor kreeg ik meer vertrouwen en hielpen de oefeningen die in het boek beschreven staan.
Uiteindelijk was het tijd voor de 4e keer, notabene op de mooiste datum van het jaar 12-12-12. UITSLAG : GESLAAGD
Ik was nog nooit zo blij en opgelucht dat het dit keer wel lukte. Toegegeven, de examinator heeft mij de tijd gegeven om tot rust te komen en mij te laten zien wat ik allemaal van jou geleerd heb.
Inmiddels heb ik een paar kleine ritjes gemaakt, ondanks het slechte weer, maar ik zal altijd aan je wijze raad denken waarvan eentje voor mij het belangrijkste is “wat niet gaat, gaat niet”. Mijn raad aan anderen is “waar een wil is, is een weg”. Cees ik wil je uit de grond van m’n hart bedanken voor je tijd en geduld en hoop je snel nog een keer te zien.
De motor van Bert

Merel: Een jaar geleden, in oktober 2011, ben ik samen met mijn vriendin gestart met rijlessen bij Motorclass. Wat een ervaring zeg! Ik weet nog heel goed de eerste keer dat we zelf vanuit Leidschendam over de A4 naar Peulwijk reden, ik dacht dat kan ik toch nog helemaal niet… Dus wel! De keren daarna werd het allemaal steeds relaxter en het vertrouwen dat je ons gaf hielp enorm. Al heel snel had ik in de gaten dat jij ons nooit iets zou laten doen waar we nog niet aan toe waren, een erg prettige gedachte. Mede dankzij dit vertrouwen en de goede uitleg (ik hoor jouw stem inclusief sarcastische humor nog regelmatig voorbij komen als ik nu alleen op de weg zit) hebben Marian en ik beide examens in een keer gehaald. Ik moet mezelf nog regelmatig in m’n arm knijpen als ik mijn motor zie staan en de eerste groet die ik kreeg van een andere motorrijder weet ik nog precies!
Cees, onwijs bedankt voor je humor en geduld. Ik heb genoten van de lessen ook al was dit niet altijd van m’n gezicht af te lezen haha. Marian en ik komen snel eens langsrijden op Peulwijk.

De motor van Merel

Marian: Ongeveer een jaar geleden, oktober 2011, ben ik begonnen met rijlessen bij motorrijschool Motorclass, na lang wikken en wegen, want motorrijden is toch best gevaarlijk en moeilijk!
Na dit op mijn proefles besproken te hebben met Cees, schoot hij in de lach. Ja, zei hij, heel gevaarlijk is het! En moeilijk!! Schakelen kan echt niemand! Ik besloot om door te gaan met lessen en Cees zei, laat alles maar aan mij over, ik leer je alles stap voor stap. En dat deed hij! Van het schakelen van 1 naar 2, achterop naar Peulwijk om daar te oefenen voor de bijzondere verrichtingen om er vervolgens zelf op de motor via de snelweg heen te gaan, heel spannend! Na de oefeningen goed onder de knie te hebben zei je op een gegeven moment, ik ga je examen aanvragen……. Nou stress all over the place want als ik examen hoor blokkeert er een hoop bij mij!  De dag van het examen was het NOODWEER! Regen en onweer maar het examen ging gewoon door…… De examinator was uiteraard in regenpak en stelde me op mijn gemak en de eerste oefening die ik moest doen was de uitwijk…door alle zenuwen ging deze helemaal fout en ik reed tegen een pionnetje aan, iets wat ik nog nooit gedaan had….. Ik werd even kwaad op mezelf en gelukkig gingen alle oefeningen daarna prima, geslaagd dus!  Je zei al, je zult zien hoe goed je voorbereid bent, en dat klopte! Er deed iemand examen en maakte flinke fouten.  Theorie ook in 1x gehaald en dus verder voor AVD . En dat was lastiger dan ik dacht. Snelweg ( kijk uit voor petjes in een golf! ), woonwijkjes, snelheid hier 50, daar weer 80. Af en toe hoorde ik in mijn oortje, NEE HE, als ik iets niet goed deed!! Of…..je mag hier harder dan 70, we zitten op de SNELWEG! En het commentaar op de stoplichten elke keer (sjongejongejonge zeg, wat duurt het toch lang, dat komt door die kuttram! ) En toen werd ook voor dit onderdeel examen aangevraagd. Heel spannend maar jij was er zo relaxed onder en zei, geniet er nou maar van, als je doet wat ik je geleerd heb kan er gewoon niks fout gaan. Na een slapeloze nacht was dan eindelijk de dag van het examen aangebroken en gingen we op pad naar het CBR. Het was heerlijk weer en na een kopje thee werden we naar binnen geroepen. Na wat uitleg te hebben gekregen ging het examen dan echt beginnen! Door de Plaspoelpolder, via de snelweg naar Delft, een woonwijk, tramrails, een rotonde en langs IKEA weer terug, de tijd vloog en het was alsof ik vleugeltjes kreeg want alles ging goed! Op het laatst een kleinigheidje maar ach, dat was niet zo heftig en toen we weer bij ons tafeltje kwamen kreeg ik een hand van de examinator en ze zei, je bent geslaagd, van harte! Mn dag kon niet meer kapot en voor de laatste keer reden we samen terug. Best apart maar het gevoel was fijn!
Ondertussen heb ik een mooie Suzuki Bandit 650 cc uit 2008 mét ABS, zwart zoals ik wilde want ja, ik heb roze in mijn zwarte motorpak ;-) en rij ik elke dag naar mijn werk in Rotterdam en weer terug naar Leidschendam, heerlijk vind ik het! De ene dag de snelweg ( de eerste en tweede wet van Cees zal ik niet vergeten! ) en de andere dag tussendoor, gewoon omdat de zon schijnt en het rijden langs de koeien en de schapen veel leuker is dan rijden langs de auto`s. Cees, nogmaals hartelijk bedankt voor alle leuke en leerzame lessen, ik heb ervan genoten en om je leuke humor gelachen en regelmatig heb ik het nog over je! Tot ziens op de motor!

De motor van Marian

Mark: Na mijn moeder kon ik natuurlijk niet achterblijven.
Met altijd links van de putdeksels rijden zit je in de meeste gevallen goed.
Voorrang nemen is beter dan afwachten.
Deze en zo nog wat kenmerkende weggedragingen hebben de uitslagen van de praktijkexamens een echte verrassing gemaakt.
Door omstandigheden heb ik helaas nog geen uitzicht op een eigen motor, toch wilde ik dit stukje vast schrijven.
Enorm bedankt voor je geduld, inzicht en lessen vol humor.
Ook namens Gerda die een opfrisles bij je gevolgd heeft en dolgelukkig is dat we nu samen kunnen rijden.

Monique: Vanaf les 1 heb ik met n grote smile les bij je gevolgd: natte sneeuw, temperatuur onder nul,
regen (uhhhh zeg maar hoosbuien), wind, zon.
In alle omstandigheden. Steeds was het jouw rust en humor, waardoor ik goed gemutst en vol vertrouwen bleef.
Lessen met Maartje samen was een groot succes!
Als we dan stopten en jij begon met de uitleg........ Je keek dan een beetje streng over je brilletje heen,
n sjekkie draaiend en wij giechelen. Hadden we alletwee het gevoel of we bij de rector op het matje werden geroepen! Maar je hebt ons er prima door heen geloodst en we zijn alletwee in 1 keer geslaagd voor alles!
Nu dus eindelijk op mijn eigen Harley, die maanden op me heeft staan wachten.
Als ik aan het rijden ben, hoor ik je commentaar en instructie geven:
" Nou ik vind t wel knap, dat je over alle putdeksels hebt gereden."
Shit, Oja! "Denk aan de spiegelprocedure!"
En net als met rijles: ik hoor je wel, maar kan niks terugzeggen!
Maar ben wel blij met j stemmetje in m'n hoofd op de motor!

Gr. Monique

De Harley van Monique

Paula: Het begon allemaal doordat mijn vriend vorig jaar zijn motorrijbewijs haalde. Ik vond het heerlijk om achterop te zitten. De sensatie die je op een motor hebt is zo geweldig! Je ervaart het verkeer écht en voelt je zo vrij als een vogel. Mijn vriend waarschuwde me al voor het feit dat ik zélf motorrijden nog veel geweldiger zou vinden en daarom kreeg ik voor mijn 20e verjaardag dan ook een proefles bij Motorclass kado. Hij en zijn moeder hadden beide gelest bij Motorclass en waren daar erg over de spreken. Na de proefles was ik overtuigd: Dit wil ik ook kunnen! Om te voorkomen dat ik aan een licht rijbewijs vast zou zitten heb ik een paar maanden gewacht voordat ik begon met lessen. Kort na mijn 21e verjaardag was mijn eerste echte motorrijles!
En hier begonnnen ook mijn ervaringen met Cees als instructeur. Ik heb Cees altijd een hele prettige instructeur gevonden omdat hij zo lekker nuchter en oprecht is. Hij complimenteerd je met  de dingen die je goed doet maar schroomt ook niet om het te zeggen als je dingen onhandig of gewoonweg verkeerd doet. Daarnaast voelde hij mij als persoon goed aan. Hij had altijd snel door welke dingen ik goed oppakte en waar mijn zwakke plekken lagen, en als ik er even niet helemaal bij was tijdens de les, dan ontging hem dit ook niet. Ik ging altijd met een grijns op mijn  gezicht naar de lessen toe en kwam dan met een nog veel grotere grijns weer terug.
Inmiddels heb ik mijn eigen Kawasaki GPZ 500S en kros hier lekker op rond. Maar iedere keer als ik erop stap moet ik denken aan: De drie hoofregels van Cees, ”Wat niet gaat, dat gaat niet” en “Zorg dat je altijd een bocht uit komt en denkt: die had harder gekund!”.

De Kawasaki van Paula

Ali: Lange tijd twijfelde ik of het wel slim was dat ik voor mijn motor rijbewijs zou gaan tot ik uiteindelijk besloot om een rijles te nemen. Mijn eerste rijles heb ik bij een niet nader te noemen erg commerciele rijschool gevolgd. Hoewel ik hierna zeker wist dat motorrijden mijn nieuwe liefde zou worden zat ik ook met een gevoel van onzekerheid. Mijzelf Kennende was ik goed bekend met mijn eigen rijstijl en de risico's als ik met die instelling op een snelle tweewieler zou rijden! Ik besloot toch verder te zoeken en het eindeloze googlen eindigde tot toen ik op de site van Motorclass terecht kwam. Op de een of andere manier voelde het gelijk goed, misschien kwam het door de mooie snor van Cees! Na de eerste rijles ervaren te hebben bij Motorclass wist ik het zeker. Ik ga leren motorrijden en Cees gaat mij hierbij helpen!De rijlessen met Cees waren altijd erg leuk en leerzaam en elke keer weer keek ik er naar uit om met Cees te rijden en van zijn wijsheid gebruik te maken. Tijdens mijn AVB lessen had ik moeite met de langzame slalom. Het lukte mij maar steeds niet om de techniek onder de knie te krijgen en hier toonde Cees mij zijn genialiteit voor de zoveelste keer , zijn uitleg ging als volgt: “Stel je voor Alireza, je bent bij je vriendin en grijpt haar met beide handen hard op de voorgevel, gevolg is dat je een rechterhoek op je broodmolen krijgt. Als je nou heel voorzichtig, zacht en sensueel met haar koppeling en gas speelt zal het heel anders aflopen” Na deze geniale uitleg is het mij keer op keer zonder al te veel moeite gelukt om de langzame slalom te doen en dit is maar een kleine voorbeeld. Paar weken na het behalen van mijn rijbewijs ben ik de gelukkige eigenaar van een Kawasaki zx10r, een echte race monster met 200pk op de achterwiel en intussen is de teller 4000 km verder en heb ik een solo reis van bijna 2000 km heen en terug naar Frankrijk gemaakt. In deze periode heb ik keer op keer weer gemerkt hoe belangrijk de lessen van Cees waren en die kennis heeft mij meerdere malen ook gered van een minder leuke toekomst. Cees is niet alleen een super leraar maar ook een goud van een persoon! Bedankt Cees.

De Kawasaki van Ali

Yvonne: Kabouter versus Draken en Zenuwen
Er was een tweede excursie naar ‘mijn favoriete plek’ (het CBR) voor nodig, maar ik heb hem behaald: Mijn persoonlijke overwinning, mijn motorrijbewijs! Met heel veel plezier heb ik bij Cees gelest, ook al leek het qua gezichtsexpressie vaak meer alsof ik 3x per de week onderweg was naar een crematie..Oh oh wat heb ik mezelf toch vaak op zitten vreten op die kabouterfiets! En dat kwam absoluut niet door het goede humeur, de humor en de vrolijke pom-pi-dom-pi-dee-liedjes van Cees (ook al heb ik hem afgeraden een eigen cd op te nemen). Mijn probleem was dat ik de neiging had snel geïrriteerd te raken aan mijzelf als ik fouten maakte.Cees had al snel in de gaten wat voor vlees hij in de kuip had. Hij besteedde aandacht aan het afleren van mijn negatieve reactie op fouten. Tijdens de lessen zag hij dat ik soms zo afgeleid was door te blijven balen van een zojuist gemaakte fout, dat mijn rijstijl er vlak daarna onder te lijden had. Daarop volgden daardoor nóg meer fouten, bijvoorbeeld plotselinge links/rechts-verwarring. In zo’n toestand wil je op je rijexamen natuurlijk niet terecht komen!Het heeft even mogen duren, maar ik kreeg die ‘draak’ (ja want dat was me een boos type joh!) die steeds na een fout in mij oplaaide steeds beter getemd! Als Cees aan mij zag dat er tóch weer eens vuur werd gespuwd, dan wist hij de brand met een opbeurend praatje altijd wel weer te blussen. Hij besprak met mij het leermoment. De fout moest ik gewoon maar lekker naast die draak in de doofpot stoppen, en dan fijn verder rijden. “Niet vergeten: Je doet dit voor je LOL!”  Zo’n goeie vent hè, die Cees. In de regen op Peulwijk of bij somber weer langs de kant van de weg heb ik daar ‘van ontroering’ wel eens een traantje om gelaten ;)Hoewel ik voor mijn 1e keer AVD-examen helaas niet slaagde, heb ik Cees (en ook mijzelf) die dag tóch kunnen verrassen. Ik was erg nerveus en reed daardoor niet zo’n beste rit. De verwachting was dat naar aanleiding hiervan de draak wel weer los zou gaan (want tsja die moest natuurlijk hard werken voor dat examengeld!). Mijn reactie was echter -‘voor mijn doen nogal laconiek’; zoals Cees aan het eind van de les formuleerde. Toch wel een aardige mijlpaal dus! Ongeveer in dezelfde stemming als ik kwam ging ik dus weer naar huis. Nouja… Zenuwachtig was ik natuurlijk niet meer :Na een maandje mocht ik voor de 2e keer op AVD-safari de wildernis in, achtervolgd door een bij het CBR losgebroken examinator.. Cees gaf mij vooraf het volgende mee: “Je kunt op je zenuwen inspelen door extra aandacht te besteden aan ver vooruit kijken. Zo zie je dingen ver vooruit, en zo kun je er ondanks de zenuwen toch op tijd op reageren” Het opvolgen van deze raad heeft ertoe geleidt dat ik de rust er de 2e keer meer in kon houden en dat ik geslaagd ben! “Fouten zijn léérmomenten, die moet je zien als iets positiefs”. Ik hoor het Cees nog zeggen tijdens de eerste les. Nooit gedacht dat dit zo’n grote rol zou gaan tijdens mijn rijlessen. Cees je bent een top-instructeur! Met een fijn gevoel kijk ik terug op mijn motorrijlessen bij jou. Dan denk ik onder andere aan “de demonstratie” een favoriet onderdeel van jou op Peulwijk: Met z’n tweeën op de kabouterfiets zúlke kleine bochtjes maken dat ’ie over het asfalt schraapte. Ik denk ook terug aan jouw aanstekelijke optimisme tijdens de lessen, je humor en je met ‘broodmolens’ en andere prachtige woorden verrijkte vocabulaire. Tot slot wil ik met betrekking tot jouw toekomst nog het volgende kwijt:
“Ik ga je wél succes wensen, én vooral heel veel plezier!”

Viola: Bijna 3 maanden ( 14 juni 2011)  geleden stond het zweet op mijn rug en in mijn handen. Gelukkig heb je mij er door heen weten te slepen. Zonder je geduld was het echt nooit gelukt!! Mijn dank!!  Nu na dik 6000 km verder, denk ik niet dagelijks, duhh! maar wel regelmatig aan je. Aan je opmerkingen, kritiek en zeker geen humorloze lessen. Elke motor trip neem ik er iets van mee, het blijft een leer proces die ik onderga met ontzettend veel plezier. Eindelijk heb ik nu ook mijn eigen brommert ;)). Na een periode van huur op de Yamaha xjs diversion, suzuki Gladius, Kawasaki er6f, Honda 1000 cbr, Yamaha frazer 8, Ducati 696, Ducati 796 is het dus geworden... Tja, toch die ene met passie ;))
Wellicht tot de volgende toertocht, groetjes Viola.

De motor van Viola

Thirza: Ik heb vandaag afscheid genomen van motor nummer 6. .....En dat is goed, ik ben namelijk geslaagd voor mijn motor rijbewijs en ben daar ontzettend trots op !
Het is een traject geweest met ups & downs en nooit gelukt zonder de beste instructeur van heel Leidschendam-Voorburg en omstreken: Motor Cees. Cees: Jouw enthousiasme, eindeloze geduld, rust, humor en jouw vermogen om me iedere keer weer te stimuleren en te motiveren waren goud waard. Ik kan nu vol zelfvertrouwen veilig de weg op en dat geeft een goed gevoel. Dus nogmaals: BEDANKT !!!
En welke motor is het uiteindelijk geworden ? Kijk zelf maar:

De motor van Thirza

Anita: Ik ben de belofte om een stukje te schrijven niet vergeten hoor, maar wilde daar graag, zodra de mogelijkheid zich zou aandienen, een foto van een (mijn) motor bij plaatsen.En dat is nu het geval, ik ben de trotse eigenaresse van een geheel eigen motor. Het is nu wel wat dringen in onze niet al te grote tuin, want na man en zoon is dit nu motorfiets nummer drie, en om een extra standplaats voor een motor te creëren is er zelfs een gedeeltelijke overkapping geplaatst. Niet voor die van mij natuurlijk, die mag droog en warm in de schuur. Volgende maand gaan we naar Frankrijk op vakantie met twee motoren op een aanhanger om daar door de mooie natuur te gaan touren. Toen we vorig jaar een route reden met de auto, ontstond het idee om dat dit jaar met de motor te doen, maar dan moest ik wel eerst mijn rijbewijs hebben gehaald. Zo gezegd, zo gedaan. Niet te weten dat het nog heel wat voeten in de aarde zou hebben voordat dit een voldongen feiit zou zijn.Je kan het wel beschrijven als "hoge bergen, diepe dalen", want zo is het ongeveer wel gegaan. Ik was goed op weg totdat de sneeuw kwam en ik over een minuscuul hoopje glibberde. Het heeft weken geduurd voordat ik weer het vertrouwen in mezelf vond en het plezier in motorrijden, wat dankzij jouw geduldige,- en humorischtische wijze is gelukt. In eerste instantie was ik niet direct van plan om een motor aan te schaffen, af en toe zo'n fiets huren leek me een prima idee. Maar jouw advies om vaker dan af en toe op een motor te kruipen heb ik opgevolgd en na te hebben proef gereden op een aantal exemplaren, is de keus gevallen op de Yamaha Diversion XJ 600. Wel even wennen na de lessen op de 'kabouterfiets', waar ik met beide voeten plat op de grond kon. Zoals je me vertelde was de "kabouterfiets" niet direct nodig, maar na mijn dipje voelde ik me op deze motor al snel weer 'als een vis in het water' en ben ik nadien niet meer overgestapt. En inderdaad, de Yamaha Diversion XJ 600 is een 'gewone' motorfiets. Nooit had ik gedacht dat ik zoveel plezier zou kunnen beleven met het rijden op een motor. Nou moet ik wel bekennen dat ik na het behalen van het zo fel begeerde papiertje alleen met prachtig weer heb gereden, iets wat tijdens de lessen niet zo vanzelfsprekend was. Tijdens het AVB was ik zelfs enigszins opgelucht dat het regende, want dat voelde het meest vertrouwd. Ik wil je ontzettend bedanken voor de leuke tijd die ik heb gehad tijdens jouw lessen, waardoor ik zeer waarschijnlijk wat langer de tijd heb genomen om mijn 'papiertje' te bemachtigen. Wanneer je over examen aanvragen begon wimpelde ik dat af met "rustig aan, ik heb geen haast" en "ik kan de oefeningen nog niet goed genoeg", waarna ik van de stress ging rijden als een 'natte krant'. Maar daar ik dat niet eeuwig kon volhouden werd het AVB aangevraagd, wat ik gelukkig in één keer haalde. Theorie, ook geen punt, eerste keer raak. Voor het AVD had ik een extra poging nodig, maar toen mocht ik toch echt naar het gemeentehuis om het rijbewijs aan te vragen. Ik voelde me de koning te rijk met dat roze kaartje op zak dat bloed, zweet en tranen had gekost. Wel heb ik me voorgenomen om nooit meer een examen ga doen, maar ben dolblij dat ik dit met goed gevolg heb afgelegd en de wereld van het motorrijden ligt voor me open. Ik hou de site in de gaten en ben van de partij wanneer je weer een tourrit organiseerd.

De motor van Anita

Frans: Eén van de dingen die ik heel graag wilde gaan doen was motorrijden. Maar maar mijn vrouw Betty vond dat helemaal niks; veel te gevaarlijk. Ik herinnerde haar aan het feit, dat haar drie broers al vele jaren zonder problemen op motoren reden. En ik heb zelf vier broers met een motor. Zij veranderde echter niet van gedachten. Ik vond dat erg jammer, maar besloot mijn plan om motorrijles te nemen en daarna een motor te kopen toch door te zetten.
Een ex-collega van Betty, die ook motor reed, raadde mij motorrijschool MotorClass in Leidschendam aan. Zo leerde ik Cees Willemse kennen. Mijn eerste rijles was op 24 maart 2010. Die eerste ervaring op een motor stelde nog niet veel voor, maar ik vond het meteen al leuk en best wel spannend. Ik besloot elke week een les te nemen, zodat ik misschien al een half jaar later mijn rijbewijs zou kunnen halen. Op de website van MotorClass had ik namelijk gelezen, dat er gemiddeld 26 rijlessen nodig waren. Later pas werd mij duidelijk dat ik bepaald geen gemiddelde leerling van Cees was.
In de eerste lessen leerde Cees mij op een parkeerplaats hoe ik de motor moest bedienen om enigszins veilig te weg op te kunnen gaan. Hij hield mij voor dat de motor in feite een uit de kluiten gewassen brommer was en dat de grote kracht eenvoudig te controleren was. Dat hielp en al snel kon ik met Cees gewoon een stukje door Leidschendam en omgeving toeren. Dat was een geweldige ervaring! En toen ik enkele lessen later ook al de snelweg op mocht voelde ik me echt prima.
Ik kreeg er steeds meer zin in en besloot al vast het theorie-examen aan te vragen. Op 28 mei moest ik op. In de weken daarvoor had ik thuis de theorie goed doorgenomen aan de hand van leerboeken van de ANWB met een CD met oefenexamens. Maar dat had ik blijkbaar toch erg onderschat: van de 50 vragen had ik er maar 39 goed, dus dat was duidelijk: niet geslaagd.
Wat me ook erg tegenviel was het correct uitvoeren van de bijzondere verrichtingen die nodig waren voor het behalen van het AVB-examen voertuigbeheersing. Ik heb erg veel lessen nodig gehad om dat enigszins onder de knie te krijgen. Het lukte me geen enkele keer om alle oefeningen gewoon goed te doen. Wat de ene keer wel lukte ging de volgende keer weer mis. Ik bewonderde het eindeloze geduld van Cees, die het met de nodige humor toch lukte om mij stapje voor stapje verder te helpen. En na 20 lessen besloten we het AVB-examen aan te vragen, hoewel ik er nog weinig vertrouwen in had. 
Op 16 september werd het examen afgenomen. Vlak daarvoor had ik nog een les van Cees zodat ik me er goed op kon voorbereiden. Nou, ik barstte werkelijk van de zenuwen. De examinator zag dat natuurlijk onmiddellijk en probeerde me op allerlei manieren op mijn gemak te stellen, precies zoals Cees had voorspeld. Zij doen immers hun best om je te laten slagen. Maar dat hielp allemaal niks. Ik werd pas wat kalmer toen ik het idee had dat ik al zo veel fouten had gemaakt dat het toch niets meer uit maakte. Het was dan ook een enorme verrassing voor mij, dat de examinator mij aan het eind toch feliciteerde: ik was geslaagd! Ik was zo opgelucht en blij dat ik Cees hard op zijn schouders sloeg om hem te bedanken. Ik voelde dat alles toch goed zou komen.
Ik vroeg meteen opnieuw het theorie-examen aan en haalde dat op 19 oktober. Ondertussen leerde ik van Cees alle zaken die van belang zijn voor het AVD-examen verkeersdeelneming. Die lessen waren heel wat leuker dan de lessen voor voertuigbeheersing: veel meer variatie en ‘gewoon’ in het dagelijkse verkeer. En hoewel dat ook niet zo makkelijk was als ik dacht en ik regelmatig boos op mezelf werd omdat ik weer de stomste fouten maakte, hield Cees mij voor dat je nu eenmaal niet meer dan je best kunt doen. Hij leerde mij vooral te genieten van het motorrijden.
Het lukte helaas niet meer om nog voor de winter het AVD-examen af te leggen. Door het slechte weer moesten al een aantal lessen worden afgelast. Medio november besloot ik het slechte weer verder af te wachten en in de lente weer opnieuw te beginnen. Ondertussen liet ik een tuinhuisje bouwen zodat ik in de garage voldoende ruimte kon vrijmaken voor het plaatsen van een grote motor. En natuurlijk ging ik bij dealers op zoek naar een mooie tweedehands motor. Ik wist eigenlijk al lang wat ik wilde: een klassiek model shopper van Harley Davidson. In december zag ik een prachtige zwart-wit gelakte Softail Deluxe uit 2006 bij Pietersen in Rotterdam. Dat was precies wat ik wilde en na enige aarzeling vanwege de prijs besloot hem toch te kopen. Omdat ik nog geen rijbewijs had sprak ik af dat hij pas in maart geleverd zou worden. Een paar maanden lang zo’n mooie machine in de garage zonder er op te mogen rijden zou immers een tantaluskwelling zijn geweest. 
In de laatste week van januari begon ik weer met lessen. Ik zei tegen Cees dat ik graag begin maart het AVD-examen wilde afleggen, omdat mijn motor dan geleverd zou worden en ik er nog voor mijn vakantie in april/mei enkele weken van wilde genieten. Het werd uiteindelijk 21 maart, bijna exact een jaar na de eerste rijles. Ook nu weer een les vlak daarvoor, zodat Cees me ‘op scherp kon zetten’. Nu had ik ook weer de zenuwen, maar al na enkele minuten rijden werd dat veel minder. Het ging natuurlijk niet foutloos, maar eigenlijk best wel aardig en toen we weer terug waren had ik er toch een goed gevoel over. En dat bleek terecht: ik was toch maar mooi in één keer geslaagd!
Ik kon mijn geluk niet op en de eerste ritjes op mijn Harley voelde ik mij de koning te rijk. Het is niet uit te leggen wat een gevoel van vrijheid je beleeft als je er op een mooie zonnige dag met je motor op uit trekt. Geweldig!
Inmiddels ben ik weer terug van vakantie. Mijn vrouw Betty en ik zijn eerst met een groep mensen twee weken door Java getrokken en zijn daarna nog twee weken in een villa op Bali gebleven. Daar maakten we voor ons vervoer niet alleen gebruik van taxi’s, maar ook van een brommertje, waarbij Betty bij mij achterop durfde te zitten. Dat was voor haar een hele overwinning, want in het ongelooflijk drukke verkeer daar rijden die Balinezen werkelijk als gekken. Ik heb dus goede hoop, dat ze binnenkort ook bij mij achterop de motor zal plaats nemen. Af en toe gezellig samen er op uit.

De motor van Frans

René: Cees nog bedankt voor de lessen, ik dacht dit zegt wel genoeg.
Ik vertelde je dat als ik zou slagen dat ik dan graag een BMW Montauk zou willen kopen.
Helaas niets te koop in Nederland dus maar eens zoeken in Duitsland en ja daar verschillende, niet veel maar toch uit eindelijk een gevonden.
Ik naar Duitsland voor een proefritje. Samen met eigenaar die nog een BMW R1200GS had staan ritje gemaakt.
Ik had gevraagd of we stukje snelweg konden nemen en wat binnendoor weggetjes. Na een proefritje van bijna 1,5 uur weer terug bij eigenaar's huis.
Zo zegt hij je rijdt vast niet voor het eerst op een motor.
Kijk Cees meer hoeven we toch niet te zeggen.
En de motor is gekocht moet alleen nog even wat invoer hobbels nemen maar ik kom zeker nog langs.

De BMW van René

De motor van Ronald:
De motor van Ronald

De motor van Joyce:
De motor van Joyce

Ron: Een forse reparatie aan mijn auto en geen vervangend vervoer hebben. Dat gaat mij niet nog een keer gebeuren dacht ik en hiertoe in september 2009 begonnen met lessen bij Cees. Redelijk veel kritiek moeten doorstaan van de meester maar je komt er al redelijk snel achter dat motorrijden totaal andere koek is dan rijden met 4 of meer wielen, ook al heb je, zoals ik, al meer dan 25 jaar je autorijbewijs. Ondanks mijn examenvrees toch na een jaar lessen de 3 examens in één keer gehaald en vooral de tip van Cees “rij je eigen veilige rit alsof je helemaal alleen rijdt” heeft mijn examenvrees bij het AVD-examen feitelijk doen verdwijnen. Het theoretische examen was overigens erg pittig en als enige echte tip kan ik meegeven dat je hierover niet te licht moet denken. Met de CD-rom en het boek van de ANWB heb je prima leermateriaal wat qua situaties goed overeenkomt met het examen zelf. Inmiddels eigenaar geworden van een Suzuki GSX 650 F uit 2008 waar je normaal rechtop zittend op kan toeren en ik moet eerlijk zeggen dat het een zalig gevoel is om met het AA-tje op zak te rijden. Wel jammer dat het seizoen achter de rug is en de motor op stal staat maar in die paar dagen dat ik hem gereden heb ik toch wel moeten constateren dat ik jaren eerder had moeten gaan lessen.
Cees, ik was wellicht niet de makkelijkste leerling en af en toe erg eigenwijs, maar met name door jouw geduld en wijsheid mag ik mezelf nu ook rekenen tot de club van motorrijders en bedank ik jou voor jouw inzet en enthousiasme. Tot ziens bij de toertocht.

De motor van Ron

Joyce: Eindelijk kan ik in het lijstje bij de rest, want ik heb na anderhalf jaar lessen mijn A-rijbewijs!
Eerst bij een andere rijschool gelest, was heel goed daar, maar Cees is beter!!!
Je lessen waren leuk, leerzaam en je was ALTIJD positief, daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen.
Superblij was ik toen ik geslaagd was voor het laatste examen op 31-08-2010.
Het echte besef kwam pas een poos later toen ik eindelijk alleen de weg op ging, wat heerlijk!
En ja net als bij alle andere hier, kan ik je nog steeds horen praten onderweg, errug handig al zeg ik het zelf.
Het blijft zo hangen omdat je het altijd leuk en positief wist te brengen.
Ook had je engelen geduld met mij, daar ben ik je erg dankbaar voor en daar heb ik nu ook nog veel profijt van, dus Cees bedankt!
Zodra ik mijn eigen fiets heb dan kom ik hem natuurlijk even showen. (Op een foto moet je daarom ook nog even wachten).
Cees heel erg bedankt en zeker weten tot ziens.

Annelies: Ik leef nog, jawel! Maar je kent mij hè! Druk, druk, druk, druk, druk, en met alles tegelijk bezig. De tijd vliegt! De tijd die ik voor mijn woensdagmiddagrijlessen vrij moest maken, is helemaal opgeslokt door andere bezigheden buitenshuis. Maar ik ben je niet vergeten hoor, ik denk heel veel aan je tijdens het rijden. Je zit nog steeds in mijn hoofd en corrigeert mij in gedachten nog steeds, je weet niet half hoeveel impact je hebt, en hoeveel lol dat nog steeds geeft. Zelfs Mike geniet ervan mee als ik achter hem aan rijdt. Die is nog uit de periode dat je een blauwe L op je motor kreeg geplakt en met een "veel succes" de weg op werd gestuurd. Zodra je de motor ook maar enigszins meester was kreeg je je rijbewijs. Velen jaren en veel rijervaring later (Mike dus, ik nog niet!) herhaal ik nu jouw aanwijzingen in zijn oor! Ik kan ze dromen en het gaat volkomen automatisch!
Na mijn rijexamen ben ik eigenlijk meteen van de motorfietsen gebruik gaan maken die we hebben staan. Alleen de Harley begin ik niet aan, die is mij veel te log en te zwaar (6x zwaarder dan ik!).
Heerlijk op de motor naar mijn werk, alleen was het niet zo ver naar Wateringen. Eerst op de oude Suus GSX 400 E, die we gekocht hadden zodat ik thuis kon oefenen op het terrein als de hekken dicht waren toen ik mijn rijbewijs nog niet had. Zij vond het wel erg leuk buiten de hekken van de begraafplaats. Alleen de eerste keer dat ik met haar op de openbare weg zat, was wel schrikken. Bij de stoplichten stond er een dikke vrachtwagen achter mij en ik kon hem wel horen maar niet zien. Wat ik ook met de spiegels deed. Niet zo leuk dus. Bleek te komen door het smalle stuurtje dat erop zat. Dus naar Vrouw Bolman voor een ander stuur, het werd een Hondastuur en ook meteen maar twee nieuwe spiegels. Nou ja, nieuwe.... toen ik de snelweg opging, kon ik met de ene de hemel bewonderen en met de andere de strepen op de weg. Dat ging dus niet, die waren een beetje lam, en ik kreeg van Vrouw Bolman, heel lief, twee echte degelijke bijna-nieuwe Suzukispiegels met een "en nog gefeliciteerd met je rijbewijs!"
Dat rijden op de Suus ging goed totdat ze de hik kreeg en zich verslikte in een luchtfilter dat eruit zag als die plokken die je telkens uit de wasdroger moet halen. Vrouw Bolman had dat niet op voorraad en dat moest worden besteld. Geen Suus meer voor een tijdje.  
Toen op de Nato naar het werk. De Nato bleek die korte stukjes naar Wateringen niet zo leuk te vinden, het blok werd er niet warm of koud van. Met de nadruk op warm. Kwam zeker door die dwarsliggende cilinders. Gelukkig was het luchtfilter van de Suus snel binnen en kon zij weer mee op woon-werkverkeer.
Ik had alleen een enorm probleem om haar op de bok te zetten, ik kon haar nergens fatsoenlijk beet pakken en ze heeft best wel een lullig standaardje. Toen heeft een vriend van ons geregeld dat jongens van zijn werk tussen de bedrijven door een mooie handgreep precies op maat hebben gelast en nu is het een eitje om haar op de bok te zetten (oeps, dat klinkt wel een beetje raar).  
Maar goed, de Nato heb ik dus toen uitgeprobeerd op tochtjes in het weekend. De zithouding is wel minder sportief dan op de Suus maar wel lekker als je om je heen wilt kijken en ik zit ook achter een scherm. Da's met minder weer ook wel prettig en vooral op de snelweg. Dan hoef je je niet meer aan je stuur vast te klampen, en dat rijdt een stuk relaxter. Wel was het scherm veels te hoog en ik wilde wel graag de weg voor mij kunnen zien, dus heeft Mike daar een behoorlijk stuk van afgehaald. Maar die Nato had wel rare kuren, hij remde niet best en met schakelen leek het meer op klutsen. Ik wist nooit waar hij in zat en er zaten wel heel veel neutrale standen op. Het verbazingwekkende was wel dat ik met jou lessen zoveel zelfvertrouwen heb opgedaan dat ik er niet eens van in paniek raakte of zo. Ik klutste gewoon rustig door op het gevoel en vervolgens thuis Mike aan het werk gezet. Toen dat allemaal verholpen was, en gelukkig kan Mike goed sleutelen, hebben we de Nato het weekend erop weer mee uit genomen. Nu naar een vriend in Dordrecht. Een stuk binnendoor en toen de snelweg. Toen bleek de Nato te kunnen kwispelen. En niet zomaar. Nee als een jonge hond die op een gegeven moment zo enthousiast wordt dat zijn hele lijf mee gaat kwispelen. Ja zei Mike, er zit een klein slagje in het wiel! Klein slagje, nou echt niet!!
Een collega bij mij op het werk die ook altijd een Nato had gereden zei dat ze veel problemen hadden met het achterwiellager. Toen Mike daar zijn aandacht op richtte tijdens het sleutelen en probeerde de lagers aan te draaien, bleek de achterbrug niet in orde te zijn en er brak een stuk af. Daar moest een nieuwe voor komen. Gelukkig had Ted van Motortoer er eentje liggen.
Het tochtje met vrienden dat weekend heb ik achter op de Harley doorgebracht want toen iedereen klaarstond bij ons achter het huis en ik de Suus wilde starten, de Nato kon immers niet mee, gaf ze geen sjoege. Startrelais kapot. Twee weken later was het startrelais van de Suus vervangen en en passant ook nog de knipperlichtinstallatie maar ik heb sinds die tijd geen noemenswaardige problemen meer gehad. Of je moet een lege benzinetank en een benzinemeter die halfvol aangeeft een probleem vinden. Lastig is het wel maar geen probleem, ik kan er wel om lachen. Er zal best nog wel weer eens iets afvallen maar ik weet inmiddels dat ik er niet gek van word. 
Vervolgens is de achterbrug van de Nato ook vervangen en je raad het al, het kwispelen was over. Noem het maar metaalmoeheid van de achterbrug. Verder heb ik sinds kort een hamer in de zijkoffer zitten voor als de startmotor niet rond wil, dan heeft ie een klap nodig. Maar rijden doet ie wel altijd. Heel braaf, zelfs op anderhalve pit. Zo nu en dan hield de Nato in op de snelweg, z'n top was toch al niet zo hoog, maar aan de andere kant moest ie ook nog het een en ander uithoesten. Hij is van Marie, een vriendin, geweest die anderhalf jaar geleden is overleden en heeft een hele tijd stil gestaan. Daar wordt je als motorfiets ook niet beter van. Ik zou samen met Marie gaan rijden als ik mijn rijbewijs had. Dat is er nooit van gekomen, ik was niet snel genoeg en Marie te ziek. Maar als ik op de Nato zit, heb ik wel het gevoel dat ze met mij meerijdt en dat is heel fijn. Op de Nato heb ik vooral met mooi weer heel erg zin om te jubelen, maar dat doe ik alleen wanneer onze oortjes uit zijn, want ik zing als een valse kraai en dat wil ik Mike niet aandoen, ik klets toch al teveel.
Op een gegeven moment leek in de linkercilinder van de Nato een boze kabouter te wonen die zo nu en dan zijn ongenoegen liet blijken door met een hamer het huis van binnenuit te bewerken, of zou het door mijn gejubel komen? In ieder geval werd het nu toch wel echt tijd voor meer drastische maatregelen. De Nato had nog de oude originele Motorplatt ontsteking, die volgens iedere kenner (daar hoor ik dus niet bij, maar ik leer snel!) niet voor niets zo heet. Aan de ene kant de originele voor de Nato en aan de andere kant eentje voor een Cali. Die zijn er vorige week uitgegaan evenals de bobines en de bougieskabels en vervangen door Silent Hektik. Het zegt mij allemaal niks, en schijnt Duits te zijn, maar ik heb meteen een andere motor. Duitse degelijkheid ten top. De Nato loopt nu als een zonnetje, netjes stationair en haalt met gemak de 120 en heeft dan nog voldoende purrie onder de gashendel zitten om mij vrij te rijden. Helemaal geweldig. Hij gaat het steeds beter doen. Ook de koppelingshendel gaat steeds lichter, dat moest ook wel want na twee weken rijden op de Nato had ik een tennisarm opgelopen. Heeft iets te maken met het feit dat de koppeling zwaar ging en ook nog eens zover weg zat dat ik over het stuur heen moest grijpen en dicht tegen het draaipunt aan pas kon inknijpen, Hierdoor maak je absoluut geen gebruik van de bedoelde hefboomwerking en trek je je arm in tweeën. Niets wat een speciale tennisarmknelband en een driftig doorsleutelende Mike niet inventief op kan lossen. Inmiddels gaat het een stuk beter en het voorspelde hersteltraject van een jaar lijkt eerder drie maanden te worden, want ik heb er al bijna geen last meer van.  
Verder zijn we afgelopen zomer met de motor op vakantie geweest, bepakt en bezakt. Toen heb ik niet op de Suus of de Nato gereden maar op de gele Guus1000SP. Dat was wel even wennen. Die is weliswaar de oudste van de drie maar rijdt als een tierelier, en er vallen geen dingen meer af. Tenminste niet toen ik erop reed. Maar ja, die is al een paar keer mee op vakantie geweest. Onder andere naar Mandello del Lario de thuishaven van de Moto Guzzi's. En het meeste wat "los" zat, is dus al vervangen. Maar de gele Guus is beduidend zwaarder, alleen in gewicht gek genoeg. Hij rijdt heel lekker en reageert heel snel en alert en sportief. Rijden gaat dus heel goed, maar afstappen is een beetje een crux. De jiffy van de Guzzi's zijn ondingen en bij de gele Guus zit dat krengetje zo ver vooraan het frame dat ik er niet eens bij kan. En zulke korte pootjes heb ik nu ook weer niet. Dus moet ik eerst afstappen en dan op de bok zetten. Ik vertrouw die jiffy voor geen meter. Maar ik vind de gele Guus dus echt zwaar dan. Dat moet ik meer oefenen, er is vast een maniertje voor, misschien heb jij nog wel wat in je trukendoos zitten dat mij daarbij kan helpen. Maar rijden erop is zalig. Een echte vakantiefiets. De andere zijn meer voor het woon-werkverkeer. Alhoewel we nog wel met alletwee de Guzzi's naar Mandello willen wanneer er weer een lustrumtreffen van de fabriek is. 
Inmiddels ben ik van werkplek veranderd en moet nu elke dag op en neer naar 's Gravenzande. Da's even wennen, vooral het eerder opstaan is niet aan deze marmot besteed, maar meer motorkilometers maakt heel veel goed en er is voldoende afwisseling aan te brengen in de route. En ook afwisseling in motorfietsen. Ik denk dat ik inmiddels de meeste "kinderziektes" wel gehad heb met de Suus en de Nato. Volgens mij had Mike niet verwacht dat ik mijn rijbewijs meteen de eerste keer zou halen en moet ik dit schrijven op het konto achterstallig onderhoud. Alhoewel er voordat ik mijn rijbewijs had ook niet of nauwelijks op beiden gereden werd dus dan komt dat ook allemaal niet een twee drie naar boven.
Maar Cees, je hebt mij er een zalige hobby bij gegeven en veel van mijn druk, druk, druk, druk, druk, komt doordat ik teveel op de motor rondtoer waardoor andere dingen (veel minder belangrijke natuurlijk) blijven liggen. Maar ik wapper ook heerlijk uit. Het vertrouwen dat ik heb ondanks de kuren van onze motorfietsen heb ik hoofdzakelijk aan jou te danken, en Mike is supertrots op mij, maar als je iemand weet die mij een goede sleutelcursus kan geven, dan houd ik mij aanbevolen. Want het rijden op van die oude wegenbelastingvrije motorfietsen is uitermate leuk maar een beetje technische kennis van dat stalen ros onder mijn kont mankeert nog wel.

De motor van Annelies

Linda: Wat leuk dat ik eindelijk bij de oud-leerlingen kan staan.
Het heeft uiteindelijk een jaar geduurd en bloed, zweet en tranen gekost, maar ik heb mijn rijbewijs A!
Vol trots kan ik nu een foto sturen van mijn eerste motor. Een Honda Transalp xl 700 sa.
Ondanks dat ik erg blij ben met mijn rijbewijs en mijn motor, mis ik je lessen nu al.
Ik heb geen commentaar meer in mijn oor, waar ik vaak om moest lachen. En ook al liep het soms niet
lekker of ging er iets verkeerd, je wist er altijd iets positiefs van maken. "Vier je successen"
zei je dan! Ook heb ik veel gehad aan de trucjes die je me allemaal leerde, want ik was niet de
snelste leerling, omdat ik het soms toch een beetje eng vond.
Maar door jou kreeg ik zelfvertrouwen en kan ik nu zelfstandig de weg op.
Bedankt voor al je geduld, humor en je tomeloze inzet!

De motor van Linda

DeeDee: 1 februari 2009 had ik eindelijk mijn eerste motor les. Optimistisch als ik was dacht ik dit wel even voor de zomer te halen. Had ik mij hier even in vergist. Een jaar later, verschillende motoren, instructeurs en examens later werd ik gewezen op MotorClass in Leidschendam. De instructeur in kwestie zou iedereen kunnen leren rijden en, nog belangrijker, in het bezit zijn van een zogenoemde 'kabouterfiets' zodat ik eindelijk met 2 voeten bij de grond kan ipv 3 tenen. En ja hoor, na een paar (oke veel) lessen was mijn zelfvertrouwen weer helemaal opgekrikt. Aan het einde van de avb lessen begon ik de langzame oefeningen zelfs leuk te vinden! Ik had nooit gedacht ooit nog het rijbewijs te halen maar Cees weet je zo te motiveren, aan te moedigen en truckjes te leren dat het gewoon bijna niet fout kan gaan op je examen. Het AVB eind mei dus ook in 1x gehaald. De smaak had ik nu te pakken en, met het rijbewijs dichterbij dan ooit, hield dit in dat het AVD maar snel ingepland moest worden.
De AVD lessen waren geweldig. Soms best pittig, maar altijd met genoeg humor en opmerkingen zoals: kijk uit

voor die ingeblikte Ingeblikte kiwi en die Petje 's en natuurlijk de GGG's
Vandaag, 26 juli, is het dan zover. De dag dat ik moet laten zien dat ik ook prima kan rijden zonder instructeur. Uiteraard heerlijk nerveus met de bijbehorende slordigheden. Ik kon het ook niet geloven dat ik geslaagd ben!
Cees, de zaterdagmiddagen waren super en zeker om naar uit te kijken. Ik zal je opmerkingen tips & trics en humor zeker missen als ik alleen ga rijden.
Bijgaand een foto van mijn Dragstar XVS650 welke keurig heeft staan wachten in de schuur totdat het fel begeerde A-tje was behaald. Ik kom zeker langs op Peulwijk Oost. (Ik ben heel benieuwd of ik ook met deze fiets de langszame slalom kan doen haha).
Cees, nogmaals bedankt voor alles!

De motor van DD

Ton: De telefoon gaat, het is Cees: “Ik heb over drie weken een AVD-examen voor je, als je ja zegt zit je d’r aan vast.” Ik zeg ja, maar krijg het warm… Waarom ik, waarom nu?
Maanden daarvoor was het vuurtje om te gaan motorrijden aangewakkerd door m’n dochter die de lessen van Cees al achter de rug had. Maar er waren grote verschillen. Zij: jong en onervaren. Ik: veel ouder en 40 jaar autorijden op de kerfstok. Dat laatste bleek in bepaalde opzichten bepaald geen voordeel, maar veel meer een handicap. Toegegeven, ook speelde een portie eigenwijsheid behoorlijk parten. Dat alles tezamen zal Cees best wel eens te veel zijn geworden, MAAR liet dat NOOIT BLIJKEN!
Het zal me bij blijven: “Spiegel, spiegel, dooie hoek” of bij het TE weinig afstand houden: “Heb je zelfmoord neigingen?”
Altijd een bemoedigend woord, die Cees; maar het was echt nodig en blijft WEL hangen!
Daarnaast wist Cees vaak ook wel positieve punten te noemen om me niet al te diep in de put te laten zakken.
Dus ja: het laatste paar lessen er toch maar flink tegen aan in de hoop eens geen ‘bemoediging’ te krijgen.
En uiteraard/helaas moet je tijdens de examenrit de tips en/of waarschuwingen van Cees ontberen en het echt zelf doen! (inclusief dus het negeren van inrijverbod)
Ondanks dat is het Cees dus toch gelukt om zelfs mij aan de ‘roze creditcard’ te helpen.
Cees, bedankt voor je inzet van je leservaring EN psychologisch inzicht in deze (eigenzinnige) leerling!

En nu nog een eigen brommer

Cor: Vorig jaar werd ik verrast door mijn vrouw met een proefles motorrijden. Ze nam me mee naar Leidschendam, waar ik kennis maakte met Cees Willemse. Ik kreeg eerst een verhaaltje en mocht toen een pak aandoen en mee achterop naar een parkeerplaats in de buurt. Daar mocht ik voorzichtig rondjes rijden terwijl Cees wat pionnetjes neerzette. Daarnaast kwam het leukste, “spannendste” van de hele les. Ik mocht achterop bij Cees, zodat hij de “slinger” oefening en de remproeven voor kon doen. Je voelt dan haarfijn aan wat de bedoeling is. Een paar weken na de proefles ben ik begonnen met de rest van de motorrijlessen. Na een les of acht AVB examen en daarna de weg op voor de rest van de lessen. De AVB lessen vond ik erg leuk en met name heel leerzaam. Ik ga binnenkort met mijn eigen motor ook maar eens oefenen op de parkeerplaats, om het gevoel ook met mijn eigen motor te verbeteren. Cees legt alles heel goed uit en de fouten dikt hij meestal wel een beetje aan, waardoor deze goed blijven hangen. Eind april geslaagd voor het AVD examen en nu alweer een week woon-werk verkeer met mijn eigen motor. Ik heb een Honda NTV 650 Revere uit 1992 gekocht, om verder te leren motorrijden. De lessen waren altijd erg leuk en leerzaam. Cees heeft me meer dan voldoende bagage mee gegeven om VEILIG te kunnen motorrijden. Cees nogmaals bedankt voor de leerzame en aangename tijd.

De Honda van Cor

Francis: Ik was er klaar mee ! Ik wilde niet meer achterop zitten tijdens ritjes. Na veel wikken en wegen besloten om ook mijn motorrijbewijs te gaan halen. Snuffelen op internet, en het moest niet te lastig worden. Ik kocht een motorscooter en dacht binnen een paar maanden met mijn eigen scooter een beperkte rijbewijs te halen. Via Hans van Wijk werd Cees getipt als zeer goede en betrouwbare instructeur. Cees gebeld en heeft me uiteindelijk –na een proefles op het bekende parkeerterrein van vv Wilhelmus- overgehaald om voor het onbeperkte motorrijbewijs te gaan. Nou, de daarop volgende lessen kunnen jullie wel raden. Een drama, ik had het allemaal zwaar onderschat. Maar Cees bleef rustig en heel veel geduld. Het was wel duidelijk dat ik geen talent was, maar alles is te leren en iedereen kan slagen. Goed naar Cees luisteren, en het komt goed. In mijn hoofd zat het ook goed, maar uitvoering is heel iets anders. Dat kost tijd. Doorzetten ! Ik moest wel, want er stond een motorscooter in mijn schuur te wachten om gereden te worden. Uiteindelijk na bijna een jaar (ik heb alle weersomstandigheden meegemaakt) toch geslaagd, en alle 3 examens in 1 keer, gelukkig. Ik kon rijden op mijn Burgman 200. Na enkele ritjes kwam ik erachter dat het heel leuk is om te rijden, maar het is geen motor. Na weer veel wikken en wegen heb ik gisteren mijn Burgman 200 ingeruild voor een Kawasaki Er6-N ABS. Duurt nog paar weekjes voordat ie kan worden afgeleverd, want hij moet een stuk verlaagd worden. Maar dat schijnt allemaal niet zo’n probleem. Ik was gewend om op de kabouterfiets van Cees te rijden, lekker met mijn beide voetjes plat op de grond. Dat geeft toch een veilig gevoel. Ik heb nog steeds een oortje in mijn helm, maar ik hoor gelukkig niet meer : “afslag Peulwijk-Oost:” of “weer geen nacontrole” , maar nu hoor ik : “zullen we hier een hapje gaan eten ?” Cees, onwijs bedankt ! Bedankt voor je soms strenge, maar positieve kritiek tijdens het rijden ! Ik ben een goed voorbeeld dat iedereen het motorrijden kan leren, ook al heb je geen talent.
 

Theo: Zou die er nog aan denken? Ja natuurlijk, bij deze de beloofde foto. Vorige week zaterdag de motor gehaald, nadat Eric van Lent er zijn goedkeuring aan had gegeven en vanmorgen snapte Wim me toen ik op m'n gemak zat te wachten tot hij klaar was.
Vandaag een dag heerlijk aan het toeren geweest, net zo je zei, rustig aan, heb genoten. hij rijdt heerlijk deze Honda NT 650 V Deauville. Ik wou graag een motor waarop ik ook wat spulletjes mee kon nemen en deze is het dus geworden, een zalig brommertje.
Trouwens die nieuwe jasjes van je helemaal top. Je kwam er van de week mee door de straat en het ziet er hartstikke goed uit. Goede keuze.

De motor van Theo

Dick: Beste Cees, na 2 maanden met ernstige onthoudingsverschijnselen  (inderdaad naar jouw motorrijlessen) hierbij een terugblik op deze periode.Om in het Guinness Book of Records te komen, als oudste motorrijder die z’n rijvaardigheidsbewijs A haalt, bleek al snel onhaalbaar: er bleek in Kudelstaart iemand te zijn die bijna een jaar ouder was (nog ouder!) toen hij z’n papiertje haalde.
Maar niet getreurd, je kunt altijd nog proberen in het Guinness Book te komen als degene die het vaakst gezakt is voor z’n examen. (bijkomend voordeel is, dat je dan tevens steeds ouder wordt, dus …… wie weet ?)
Maar dan had ik toch buiten de waard, dus meester Cees Willemse gerekend.
Want hoe ijverig ik ook mijn pionnetjes omkegelde op Peulwijk-Oost,  Cees wist tekens wel weer een trucje of handigheidje  waardoor het “opeens “ wel goed ging. En als het een keer echt niet ging, raakte ik door zijn gloedvolle en humorrijke betogen zo enthousiast, dat ik het hele Guinness Book vergat en die pionnetjes zomaar bleven staan. Zelfs op het AVB-examen.
Maar niet gewanhoopt, er kwam nog een tweede kans, het AVD-examen.
Na veel “ge-zombie” op de snelweg, gehannes met  “plaats op de weg” verdedigen, ja zelfs rode stoplichten en spookrijden, lukte het me probleemloos te zakken voor dat examen.
Maar wederom bleek het (school)meesterschap van Cees dodelijk voor mijn ambitie’s.
Door z’n enorme vakmanschap wist hij precies wat ik fout deed, waarom iets niet goed ging en hoe ik dat moest verbeteren.  Desnoods door oefenen aan de keukentafel:…contraspiegel, spiegel, dooie hoek ..  of  …waarnemen, voorspellen, evalueren, enz… bij elk ontbijt.
De altijd enthousiaste en humorvolle aanwijzingen zorgden ervoor dat ik het zelfs bij kou en regen nog steeds prachtig vond. Ik had ook altijd het gevoel dat ik weer een heleboel geleerd had. En dat voor mijn eigen veiligheid !
Maar het belangrijkste was toch wel: de complimenten die ik kreeg als iets wel goed ging!
Dat zouden meer schoolmeesters moeten doen: niet alleen op fouten wijzen, maar ook de goede dingen noemen. Dat motiveert ontzettend!
En dat kan Cees als geen ander. Hij is zo steengoed dat het gewoonweg niet lukt om niet te slagen. (mij dus uiteindelijk ook niet)
En als er dan ook iemand opgenomen moet worden in het  Guinness Book of Records, dan is het Cees wel: in de categorie allerbeste motorrij-instructeur ter wereld.
PS 1: aan de ridderorde, standbeeld en zaligverklaring wordt hard gewerkt. Meer nieuws hierover volgt later.
PS 2: Cees ik ben je eeuwig dankbaar. En laat het mooie motorweer maar komen!!!!
 

Roy: Na er een paar jaar tegen aan gehikt te hebben, ging de kogel door de kerk. Wel of geen midlife crisis het motorrijbewijs moest maar eens gehaald worden. In eerste instantie was er direct een slechte ervaring bij een instructeur die zijn standaard rondje reed en niet uit zijn auto te branden was. Maar toen werd ik door een kennis geattendeerd op Cees Willemse van Motorclass in Leidschendam. “Moet je doen joh, hij heeft het mij ook geleerd. Een goeie kerel.”
Tijdens de eerste les werd ik door Cees achterop gezet en reed naar een klein parkeerterreintje in de buurt. Ik moest maar eens laten zien wat ik kon. Cees schatte het klaarblijkelijk redelijk positief in want ik mocht door naar het beroemde maar voor sommigen ook beruchte parkeerterrein Peulwijk.
Daar begonnen de lessen van Cees. Het werd mij al snel duidelijk dat het zitten op een motor niet hetzelfde is als veilig motorrijden. En als ik dat niet door had, wist Cees het op heldere wijze aan mij over te brengen. Lukte het om een of andere reden niet met de oefeningen dan had Cees altijd wel een aanpak om het kwartje te laten vallen. Vroeg of laat hij krijgt het voor elkaar daar kan je zeker van zijn.
De vaardigheden gehaald en toen de weg op. Veel heb ik om mijn oren gekregen maar er is geen twijfel over mogelijk dat Cees mij heeft leren motorrijden. En door zijn benadering en zijn voortdurende streven naar perfectie (het moet gewoon veilig en goed zijn), is het aandeel van Cees in het behalen van mijn motorrijbewijs groot te noemen. Ik vergeet ze nooit meer, de wetten van Cees en de drie g’s. En de bevestiging achter sommige stelligheden: “toch”. Ze zitten er zo in gebrand dat ik ze in huiselijke kring nog wel eens herhaal. Zeker nu blijkt dat de rest van de familie ook wil motorrijden.
Kort en goed, het papiertje is binnen en dat in één keer. Cees heeft het een paar keer herhaald: “Met twee vingers in je neus” en ook dat zag hij weer goed. Cees bedankt voor de leerzame maar zeker ook aangename tijd. Ik zal er aan moeten wennen dat ik je niet meer in mijn oortje hoor maar zoek je zeker nog eens op bij Peulwijk.

 

Theo 10-03-10. Cees, nogmaals ontzettend bedankt voor alles wat je voor me gedaan hebt. Ik heb genoten van je gezellige lessen en je humor. Altijd was je positief, al reed ik als een natte dweil, jij wist er altijd wel iets positiefs uit te halen “Je loste het toch veilig op?”. De maandag middagen werden bijna een uitje voor me.
Aanvankelijk was ik met lessen gestart op een andere rijschool waar ik al gauw teleurgesteld de balen van kreeg door het onprettige gedrag van de instructeurs en omdat ze zelfs na drie lessen geen kans zagen mij een goede remming met terugschakelen naar de eerste versnelling bij te brengen. Via je website kwam ik een paar maanden later bij jou terecht. Je keek op de parkeerplaats van Wilhelmus m’n gedoe op de motor eens aan, gaf me de aanwijzing m’n (toch wel vrij grote) voet wat anders op de steun te zetten, en voilá binnen de kortste keren maakte ik keurige remmingen mét terugschakelen naar de eerste versnelling. Kijk dat is naar mijn bescheiden mening een stukje vakmanschap. Kijken waarom er iets niet lukt of verkeerd gaat en de oplossing aandragen. In de loop van de tijd heb ik steeds meer respect voor je gekregen. Je manier van lesgeven, de uitleg aangaande verkeerssituaties en de gebeurtenissen die dááruit weer kunnen voortvloeien. Je bent een zeer goede leermeester en een uitstekende vakman die me veilig en met zelfvertrouwen heeft leren motorrijden. Ik zal je aanwijzingen en commentaren via m’n oortje gaan missen, maar zeker niet vergeten – groen is geen garantie - gas gas gas - speuren naar rood en blauw - verder vooruit kijken – Rust….Rust….. Binnenkort mijn eigen fiets en dan volop genieten. Er ligt een prachtige zomer in het verschiet met veel motorgenot.
Cees, ik wens je nog vele jaren heel veel motorplezier zowel met je leerlingen, als solo of samen met je vrouw. Ze zijn je van harte gegund.
 

Hans: Het begon met een proefles als afscheidscadeau van mijn werk. Bel voor een afspraak en zeg ook dat ik redelijk groot en of dat een probleem is met de kleding. No Problem! Al met al volg ik de proefles met een eigen helm en een te kleine broek op mijn knieën. Beetje onwennig maar wel de smaak te pakken.
Cees heeft me de maanden erna streng maar rechtvaardig het belang van veilig en vooral met plezier rijden geleerd. Heb nu sinds november mijn rijbewijs. Reed niet zo vlotjes af als Cees had gewild ha ha.
En dan voor de eerste keer de weg op. Kwam gelijk in een file. Nooit geoefend natuurlijk, maar met de levenslessen van Cees ging dat best wel goed tussen de auto’s door. Af en toe weer opzij, omdat er motorrijders
zijn die het al langer doen en iets soepeler hun weg vinden.
Nu de winter voorbij is wat meer de weg op met mijn oefenbakkie (Yamaha Diversion). Cees bedankt voor alles en ga je zien. Af en toe hoor ik je nog, “knipperlicht”……. “nacontrole”………
 

Ezri: 02-12-2009 is de dag dat Cees mij over de …. Kreeg , met als gevolg het behalen van mijn rijbewijs.
Het begon ongeveer twee jaar geleden, vol moed begon ik aan mijn eerste les en het ging lekker.
Totdat er na een aantal lessen de privé situatie zo veranderde dat ik helaas moest stoppen met lessen, om maar kort te zijn ging ik een jaar later aan de gang om favoriet onderdeel het behalen van mijn theorie( niet dus), maar na twee keer zakken heb ik dat ding gehaald.
En toen mijn AVB, ging lekker dus maar het examen aanvragen,en gehaald.
Daarna de weg op , toen begon ik Cees echt te kennen, wat ik zo waardeer aan hem is dat hij je zo weet te prikkelen dat je rij niveau naar een hoger level wordt gebracht, en 2 december kwam maar dichter bij en dichter bij, zenuwen die kwamen steeds meer om de hoek kijken, maar daar was Cees weer om je gerust te stellen.
Tja dan ga je naar het CBR en ga je ding doen, lekker onderweg ( niet dus) ,maar zelf was ik
er snel uit, gezakt, want het rondje was snel, meestal is dat een teken dat je gezakt bent.
Maar niets is anders waar , ik was wel geslaagd.
En terug kijkend op mijn periode bij Cees zou ik zeggen: weer een levens les geleerd.
Cees ik heb je al bedankt ,maar bij deze wil ik het nog een keer doen.
En we zien elkaar weer op de weg.

De motor van Ezri

Winny: Cees Ik ben je heel erg dankbaar voor al je geduld en energie met mij. Door mijn hele erge examen vrees, bleef jij in mij geloven ondanks dat ik het zelf wou opgeven. Je bleef zeggen "je kan het". En ja hoor, op 19 oktober heb ik mijn rijbewijs gehaald. Cees, bedankt voor alles, en dat jij mij hielp mijn droom waar te maken, ik heb het heel erg naar mij zin gehad, en ik heb alle respect voor je.  En, als ik het kan halen, dan kan iedereen het halen. Een motor is er nog niet maar die komt er zeker wel.
Ik kom langs als ik hem heb. 

Ozcan: Het is nu bijna een week geleden dat ik mijn motorrijbewijs heb gehaald. Reeds een weekje kunnen toeren op de racefiets (K1200S) van mijn broer, wat een kick! Medio mei bedacht dat het best leuk zou zijn, medio september  gehaald. Nee, echt niet, ik was helemaal niet gespannen en alles ging van een leien dakje (gekker mot het niet worden moet de examinator gedacht hebben – een 46 jarige tweede generatie gastarbeider- die zonodig nog op de fiets wil). Maar goed, een gedegen voorbereiding is het halve werk en al het coaching van Cees kon natuurlijk zijn effect niet missen. Over coaching gesproken. -het is dat ik jaren heb gehockeyd en een tok thuis had liggen. coaching van Cees kost je de ballen. Cees is niet alleen gedreven, professioneel en betrokken maar hij is ook zonodig effectief in zijn communicatie  (aaauuw!). Cees,  wellicht overbodig maar ik heb echt genoten van jouw lessen, instructies en gevoel voor humor.
Heel erg bedankt voor je geduld en energie. Ik zal je zeker nog eens opzoeken als ik mijn eigen fiets heb. Tot ziens

Martina: 29 september 2008 was het zover, een lang gekoesterde wens ging in vervulling. Ik ging mijn motorrijbewijs halen! Tijdens de proefles vond ik mezelf al heel erg stoer, eindelijk op de motor!
Maar, om AVB te halen vloeide er toch eerst heel wat water door de Rijn.... Bijna wekelijks heb ik gelest, de hele winter door. Alleen als het sneeuwde of kouder was dan 0 graden ging de les niet door. Ik heb dus heel wat van Peulwijk Oost gezien. Ieder hoekje en gaatje van die parkeerplaats ken ik hoor. Ook de weg ernaartoe kan ik met mijn ogen dicht nog vinden...
De snelle oefeningen gingen wel goed (beetje stroef want ik ben niet zo soepel in de heupen) en het remmen ging helemaal goed. Ja ja dat vond ik toch wel het belangrijkste, zo goed en snel mogelijk stil te kunnen staan :).
Maar die (#*$*#*&' langzame oefeningen. Tjonge jonge wat een drama. Met op nummer 1 met stip de acht, de halve draai en de langzame slalom. Dat vond ik toch zo verrekte moeilijk, het lukte me gewoon niet! Het is maar goed dat Cees zoveel geduld heeft. Honderden keren ging het fout. En Cees maar coachen. Kijk waar je heen wil, KIJK WAAR JE HEEN WILT!! Ja, je kijkt ook niet he, dan gaat het niet! Wat een eigenwijs, moet hij wel vaak gedacht hebben :). Maar nooit gezegd hoor! En 1 ding moet gezegd worden, Cees heeft een heleboel geduld! Meer dan ik in ieder geval. Het aantal keer dat ik tijdens de les heb zitten schelden op mezelf oh oh oh... Maar gelukkig wist Cees me toch iedere keer aan het lachen te krijgen.  
Het 1e AVB examen gezakt uiteraard. Alles goed behalve beide oefeningen in ... het langzame cluster natuurlijk.
Maar toen, op 3 juli van dit jaar ben ik toch uiteindelijk geslaagd voor AVB. En wat denk je, alles goed, zelfs de langzame slalom (in de herkansing weliswaar, maar toch!).
Met dat achter de rug wilde ik graag een beetje vaart erin brengen. Dus tussen 3 juli en 20 augustus heb ik 12 lessen gepland. Omdat Cees ook nog van een welverdiende vakantie zou genieten in die periode, kwam het zo'n beetje neer op 3 keer in de week lessen. Heeeerlijk! Lekker veel motorrijden in perfecte weersomstandigheden! En dat ging goed joh, zeker in vergelijking met AVB! Mijn zelfvertrouwen groeide met iedere les en ik slaagde dan ook in 1 keer voor AVD.
Snel een motorfiets gekocht, een Suzuki Bandit. Eerst moest ik hem nog lager laten maken (ik heb gelest op de good old kabouterfiets) en nu kan ik prima met mijn voetjes bij de grond.
De eerste keren zo alleen zonder Cees achter je is het toch wel een beetje raar hoor, maar op een of andere manier hoorde ik hem toch nog steeds in mijn oor: Kijk je bochten door, knipper knipper knipper, GGG! Je zit te sukkelen!
Door de wijze lessen van Cees, met veel geduld en een hoop humor, begeef ik me met zelfvertrouwen in het verkeer. Ik kan het iedereen aanraden!
Cees, bedankt voor alles! Ik kom je nog een keer opzoeken op Peulwijk Oost, eens kijken of ik dan inmiddels de langzame slalom kan bedwingen.

De motor van Martina

Linda: Ik was op internet op zoek naar een rijschool toen ik de site van Cees tegenkwam. Door de website kreeg ik meteen vertrouwen en heb daarom mijn eerste les geboekt. Dat vertrouwen is absoluut niet beschaamd. Ik ben blij dat ik heb gekozen voor Motorclass, waar het lespakket wordt aangepast aan de leerling. Je weet dat je pas examen gaat doen als je er aan toe bent en daar krijg je zelfvertrouwen van. Je weet: ik kan dit. En ik kon het ook! Ik heb de 3 examens allemaal in 1 keer gehaald. Af en toe was mijn geduld een beetje op. Ik vond het allemaal te lang duren, maar als je dan hoort dat je geslaagd bent, dan weet je waar je het allemaal voor gedaan hebt. 
Ik kan de lessen van Cees met een gerust hart aan iedereen aanraden.  Als je even niet oplet, dan schud hij je wakker en als je onzeker wordt, dan vijzelt hij je zelfvertrouwen weer op.Inmiddels heb ik een eigen motor. Het was wel even wennen, want deze motor is wel een tikje anders dan de lesmotoren! Maar inmiddels krijg ik de smaak aardig te pakken. En toch denk ik nog steeds aan de dingen die Cees tegen me gezegd heeft, zodat ik veilig door het verkeer kan.
Cees, bedankt voor alles.

De motor van Linda

Hélène: Eindelijk mag ik dan mijn “stukje” schrijven. Het examen is gehaald! Alles in één keer gelukt. En achteraf viel het allemaal reuze mee. De middag voor mijn examen zat ik nog even met een bakkie koffie de stukjes van andere oud-leerlingen op de site te lezen. Hoe herkenbaar zijn de typische Cees-uitspraken, (die ik hier dan ook niet ga herhalen, ze staan overal volop)….de opmerkingen en verzuchtingen van schijnbaar onuitputtelijk geduld.  Over één ding zijn we het zeker eens. Cees, je bent een markante kerel, die met passie van aanpakken weet. Die je op het juiste moment even alle hoeken van de Plaspoelpolder laat zien, (en ook vooral die grijns erbij als je achteraf uitlegt waarom) om vervolgens het zelfvertrouwen weer op te krikken door te zeggen dat je gewoon kunt slagen als je maar met plezier gaat rijden en doet wat je moet doen. En vooral niet extra je best doen! Ik heb eigenlijk gewoon heel veel lol gehad in de lessen. En dit plezier lees ik terug in alle stukjes, en ook dat Cees iedereen superscherp heeft afgesteld, waardoor het examen bijna een toertochtje wordt. (OK, dat is iets overdreven, maar toch).
Ik had het eigenlijk uit mijn hoofd gezet om nog voor mijn vakantie af te rijden, maar door wat extra lessen en hard werken (en het toch wel hééél graag willen) lukte het zomaar toch nog voor de vakantie. Ik heb dan ook heerlijk kunnen rijden in de prachtige Ardeche, al is het afzien bij 40°C+…..Met de wetten van Cees op zak en de bochtenervaring van mijn mederijders heb ik ontzettend veel bijgeleerd en enorm genoten. De uitspraak van Cees: “Gooi eens wat meer met dat goddelijke lijf van je” kwam eigenlijk daar in de bergen pas echt aan, want als je dat niet doet, zijn haarspeldbochten niet te nemen. Na onze laatste rit in Frankrijk zei ik dan ook: “Ik heb van Cees leren lopen, en in Frankrijk leren dansen”
En ook nu we weer thuis zijn ga ik, met onze twee motoren voor de deur, heerlijk genieten van mijn Atje. De Kawasaki GPZ550 uit 1982 is opgeknapt en gepoetst en staat te popelen na 5 jaar stilstaan. Samen met de Yamaha Fazer600 zijn dit onze twee “rode monsters”.
En natuurlijk niet te vergeten….als kers op de taart…. voor de eerste keer het handje van de collega-motorrijder…. Nu voor het echie! (En nee, die grijns ging er weer niet zomaar vanaf) Want die groet, die scoor je toch niet zo makkelijk met valbeugels op je lesmotor.
Cees, bedankt voor de onwijs fijne lessen en we zien elkaar vast nog wel eens!

Helene op haar motor

Erwin heeft inmiddels ook een motor:
De motor van Erwin

Sonja: Ha, dan kijk je op de site, en zeker niet voor de eerste of de laatste keer en yes, je kan je instructeur, ofwel Cees, ook een prive email sturen, geinig. En dan ineens val je eigenlijk een beetje stil, zelfs ik. Uiteraard niet de bedoeling, want dan val je om, hoor je hem zeggen in je oortje, maar toch. Verdomd de man zit echt in je oor. Vond jij het net zo leuk als ik om de drie G's te horen? Nu ik uiteindelijk het felbegeerde examen heb gehaald eigenlijk wel. Gvd Gas Geven!!! Je rijdt als een krant!!! Wat heb je toch met vrachtwagens??? Zie je z'n spiegels??  En dan toch nog heftig jaknikken en dan maar hopen dat de man je geloven zal. Dus niet!!!  Dodelijk dat rijstrook verwisselen in een bocht, welke bocht dan ook, ook al denk jij dat het nou effe net niet echt een bocht is. Dus, deze dame is begonnen met haar introdructieles op 13 mei 2008. Lekker vlot de theorie, namelijk 26 juni 2008 in 1 keer, maar ja, dan gaan we pas echt beginnen. En wat had ik het makkelijk tijdens de lessen, mwaaaahhh, komop Son, lekker vlot met je heupen, ja sukkel die heb ik, maarre wat moet ik daarmee doen dan??, Nou gewoon swingend om de pionnen. Ga toch weg!! Dat gaat veel te snel, weet je wel hoe snel 30 km per uur is?? En dan ineens valt het kwartje en swing je om de pionnen en ga je ineens te snel. Zo leuk om te horen dat zo snel ook weer niet hoeft. Krijg wat!! De halve draai links of rechts, die kent een ieder van ons, maarre is dat echt zo?? Horen we de man nog, als hij zegt wanneer we Rijswijk ingaan, " net voor het verkeerslicht kan je een halve bocht draaien". Yeh right!! Die is wel erg kort!! Dan ineens ga je op voor je examen verrichtingen. Ik mocht pas slagen bij de derde keer. Dat lag niet aan Cees of de examinator, maar aan m'n eigen zenuwen. De laatste keer dacht ik, opzouten iedereen, maar is dat niet wat de man ons heeft geleerd? Doe je eigen ding, rij je eigen rit!! Twee vingers in je neus tijdens de lessen, is dan bij het examen ineens een smile op je snuit als de acht of langzame slalom gaat zoals die moet. En dan ga je voor het echte werk, verkeersdeelname. Ha, wat geinig zo'n fietsstrook met van die korte streepjes. Cees zal je, wanneer je in je enthousiasme lekker dat fietspad gaat pakken, je er fijntjes op wijzen, dat er nog net aan het einde van die streepjes zo'n schattige auto staat. De plaspoelpolderbocht heb ik de eerste keer genomen als een bejaarde met een rollator,da's echt opbeurend om te horen, als je met je tong tegen de helmrand en je ogen gericht op het einde van de bocht, dat mag horen in het ons welbekende oortje. En uiteraard de afstand tot de kiwi, het gas opentrekken om een veilige plek te maken voor jezelf. Terwijl ik dit stukje in m'n over-enthousiasme aan het tikken ben, schiet me van alles te binnen. Veel te veel om hier neer te zetten. Dus tijd om te gassen naar het laatste stukje, het examen verkeersdeelname. Nog even een stukje rijden voor het examen, langs de voor mij zeer geliefde Vliet, snelwegje, stukje Plaspoelpolder, even een straatje in waar je niet in mag en dan ineens.... is het tijd. En verdomd, de welbekende uitspraak van Cees, "ga met plezier rijden" viel op z'n plek. Tuurlijk, het is een examen en ik stond stijf van de zenuwen, maar eerlijk is eerlijk, het was prachtig weer, het was een super route, bijna een toeristische route, dus ik heb ook echt genoten. Als dan de examinator zegt dat je bent geslaagd, ondanks foutjes die je hebt goedgemaakt door lekker vlot en veilig te rijden, gaat die smile niet meer van je gezicht af. Terugrijden doe je dan met kleine vleugeltjes, die er direct afwaaien, als de welbekende stem een klein commentaartje geeft in je oortje. Maar ik wist en weet zeker, met goede bedoelingen gedaan, want Cees zorgt dat je dat felbegeerde papiertje in je bezit krijgt, maar de rest moet je echt zelf doen en dat kost tijd. Nu pas ga je motorrijden, doe het veilig en vlot. Dat krijg je nog als laatste advies mee als je voor de laatste keer de Honda gaat parkeren, je jas, broek, helm en handschoenen gaat opruimen en je het oortje op het plankje legt. Dus Cees, onwijs bedankt voor alles en nee, ik heb nog niet de motor die bij het papiertje hoort. Zoals je weet is de droom een V-Rod, dus daar mag ik nog even voor sparen. Maar je gaat deze dame zeker een keer zien op een andere vette Harley, die van m'n lief namelijk, een Harley Herritage, want uiteraard kom ook ik je opzoeken op Peulwijk Oost, "we gaan naar Peulwijk Oost!!!!
Een van de motoren van Sonja

Lukas: Vandaag een dag om niet snel te vergeten. Geslaagd! Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat of beter gezegd, dan krijg je ook wat. Helaas kon ik mijn rijbewijs nog niet ophalen, maar over twee dagen heb ik hem. Voor 12.00 uur aanvragen is de volgende dag ophalen in Den Haag. Terugkijkend heb ik best een zwaar traject gehad. Eerst een andere docent bij een andere school waarbij ik het plezier in het motorrijden heb ingeruild voor frustratie en onzekerheid. Mijn besluit om te switchen zie ik nog steeds als een goede keuze. Maar hoe kom je dan aan een nieuwe docent die je het plezier terug geeft? Na een korte speurtocht op internet kwam ik bij Motorclass. Een docent die 6 jaar geleden van zijn hobby zijn beroep had gemaakt, dat leek me een mooi uitgangspunt. En het bleek ook een goede keuze. De eerste tips heeft Cees helaas moeten herhalen tot de laatste dag “Rustig, rustig, rustig…” Maar uiteindelijk heeft Cees me het motorrijden zonder al te veel problemen bijgebracht. En niet onbelangrijk, dat motorrijden ook iets is om van te genieten. De frustratie verdween maar de onzekerheid bleef wat hangen. Cees vond een mooi evenwicht tussen noodzakelijk commentaar en het bouwen aan mijn vertrouwen. Overigens zonder ooit (zichtbaar) zijn geduld te verliezen, iets wat ik al na de eerste lessen op de weg verloren was. “Waarom doe ik nou gewoon niet wat hij zegt?”. Na wat extra trucjes geleerd te hebben ging ik met succes op voor het AVB. Eigenlijk ging dat heel goed, zelfs de langzame slalom. Vandaag zoals gezegd het echte examen. Eerlijk is eerlijk, voor de tweede keer. Vorige keer belde Cees me ’s avonds op wat er nu mis was gegaan en hoe hij me beter had kunnen voorbereiden. Ik heb er lang en veel aan gedacht. Ik ben er niet uit gekomen. Op een bepaald moment moet je het gewoon zelf doen. Toch heb ik de betrokkenheid van Cees als zeer prettig ervaren. Ik heb inmiddels het vertrouwen dat ik veilig, zelfstandig en vlot kan rijden. Vanochtend kwam dat er voldoende uit en daar ben ik best trots op. De terugweg van het examen was al bijna nostalgisch. Nog één maal kwam er over mijn oor: “Dat heb ik je toch niet geleerd?”. Hoewel ik zeker ga genieten van het rijden zonder commentaar, weet ik dat ik nog veel aan je lessen terug zal denken. “Afslag Peulwijk Oost, stoppen bij de tweede prullenbak”, dat ga ik zeker nog eens doen om te kijken of je er bent.

De motor van Lukas

Jack: Na wat geneuzel met het niet op tijd zijn van het CBR is het dan eindelijk zover: dinsdag 13 mei rijd ik mijn laatste kilometers onder controle van de inmiddels vertrouwde stem van Cees. Cees heeft altijd gezegd 'geniet van de rit' en dat heb ik goed in de oren geknoopt. Helemaal zonder zenuwen is afrijden nooit, ook niet voor mij.
De hele weg vanaf het stuntelige eerste ritje tot waar ik nu ben, heeft Cees mij altijd weten te boeien met heerlijke clichés: ‘zo'n kiwi in blik’, ‘Golfje met zo’n petje’, ‘ja: dat is dan jammer, heb ik je toch anders geleerd’, en zo nog vast meer van dat soort zinnetjes. Het heeft bij mij wel de goede uitwerking! Het is een boodschap die je niet snel vergeet.
Na ga ik dan eindelijk, na zo'n 35 jaar auto ervaring, genieten van een ziekte die motorrijden heet. Cees, bedankt voor de wijze lessen!

Jack op zijn Goldwing

Gertjan: Of je me herkende weet ik niet, maar diegene die gister naar je toeterde op de vlietweg was ik. Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik mijn motorrijbewijs bij jou heb gehaald, maar nu heb ik eindelijk zelf een motor. Het was letterlijk mijn eerste ritje dat ik maakte gister, vers van de dealer... Leuk toeval. Het is een mooie BMW R 1150 R uit 2003 met bijna 50.000 op de teller. Ben er uiteraard superhappy mee. Ik ga morgen met Annemieke en binnenkort ook samen met Antoon een ritje maken, leuk dat zoveel mensen die ik ken bij jou les hebben gehad

De motor van Gertjan

Fred: April 2008 ... ik rij al ruim 30 jaar in blik rond maar wil nu eindelijk eens komende zomer lekker cruisen met vrienden en broers. Het gevoel oppakken wat zij al tijden op mij proberen over te brengen. Via internet surf ik naar de mogelijkheden en heb gelijk een goed gevoel bij ene Cees: hij oogt relaxed en zijn site straalt professionaliteit én humor uit. Met een glimlach hoort hij mij aan dat ik in 3 a 4 maanden mijn bewijsje wil halen, zodat ik in de zonnige periode dagjes weg kan ... en dat met 1 x in de week een lesje van een uur. Deze gedachte werd snel bijgesteld en in een paar lessen besefte ik dat je dit er niet "even bij doet". Cees wilde me graag helpen met een meer reëele aanpak, en zo geschiedde. Hij leerde me hoe ook ik met mijn lange lichaam in de korte bochtjes het voertuig kon blijven beheersen. Theorie was voor mij nog het makkeljkste, waarna we toewerkten naar het deelnemen aan het verkeer. Nooit geweten dat er zoveel regeltjes, handigheidjes, en anticiperen nodig was om goed te kunnen rijden. VROEGER was "goed rijden" voor mij dat ik op een efficiënte manier van A naar B kwam. NU is een veilige, ontspannen manier met het genieten onderweg voor mij de "goede" manier geworden. Dit geldt nu OOK voor het autorijden.
Het heeft allemaal een paar maanden langer geduurd dan "nodig" vanwege een pink-breuk én omdat ikzelf een stomme fout maakte bij mijn eerste afrijden: ik wisselde in een bocht soepel van rijstrook ... killing dus ! Een klassieke fout ... las ik later nog een keer terug op de site van Motorclass (ik vergeef je cynisme, Cees ;-).
Begin februari 2009 alsnog het AVD gehaald en ik reed met een heerlijk licht gevoel terug naar Leidschendam ... zonder opmerkingen via het oortje en in gedachten al aan het cruisen in de highlands van Schotland.
Top gedaan Cees, altijd rustig maar aanpakken als het nodig is en steeds weer positief kritisch afsluiten van de les. Wat meer mag een mens verlangen !
Voorlopig ga ik komend jaar verschillende motoren huren en uitproberen ... dus pas volgend jaar mijn eigen motor op je site.
Tot dan.

Wouter: “Spannend tot op het laatste moment”, vrijdag 13 februari 2009.
Stond ik dan, met knikkende knieën (nee hoor Cees, zo erg was het niet maar het moet toch een leuk verhaal worden…), naast een CBF500 uit te leggen waarvoor olie diende en waar een uitlaat voor diende.
Waar het begon…
Vroeger, nooit gedacht dat ik ooit op een motor zou zitten. Totdat mijn goede vriend Ferdi mij achterop nam nadat hij zijn motorrijbewijs had gehaald bij Cees… een half uurtje later was ik door het motorvirus overvallen, een dag later zat ik zelf op de motor om vervolgens op een parkeerterrein twee keer om te vallen door “het vergeten voetje” na een
stopproef. Binnen een aantal weken moest en zou ik mijn A op mijn rijbewijs hebben staan, en het is gelukt, mede dankzij de inspanningen en rustgevende (kuchhh) klanken uit zijn mond tijdens de lessen…
- Doorkijkuh in die bochten!
- Ach man, jezussss, heb ik je het zo geleerd?
- Weer een ingeblikte kiwi voorbij!
- Pas op voor de petjes in golfjes!
- Gas erop man, je mag hier 80! (mmwhooooaaapppp)
AVB, die stomme korte slalom lukte op Peeeulllllwijkkk Oost nooit, op het examen AVB met twee vingers in mijn neus, wat een beetje stress wel niet kan veroorzaken heh Cees?
Theorie-examen komt bij de vele lessen soms even te snel dichtbij, waardoor het tot op de laatste dag een vraag was of ik sowieso wel AVD mocht doen… De laatste dag vóór de AVD haalde ik toch nog het benodigde theorie
papiertje…
De ingeblikte kiwi (of was het nou een dom blondje???), had ik beter op de snelweg ff voorbij kunnen knallen, maar goed… Dat was dan ook de enige fout met als resultaat geslaagd voor het eind-examen.
Dankzij de heldere, grappige, confronterende, lollige instructie van rij-instructeur Cees, ben ik er van overtuigd dat iedereen zijn / haar motorrijbewijs kan behalen bij zijn rijschool Motorclass, én nog belangrijker, veilig de weg op gaat! Cees, ontzettend bedankt en ik zal je stem in mijn linkeroor missen! En tot binnenkort op Peeulllwijkkk!!Wouter heeft inmiddels de VRO-R training van de KNMV gevolgd. Daar is een radio uitzending van gemaakt.

Wouter en zijn motor

Annemieke: Natuurlijk enorm bedankt voor de lessen, maar vooral omdat het geen doorsnee lessen waren! Hoewel het steeds kouder werd de lessen bleven me een warm gevoel geven! Nee zonder geinen, het waren echt goede lessen. Eerst natuurlijk voor het AVB, iedere keer naar Peulwijk...eigenlijk was dat stukje snelweg heen en terug al erg leuk! De voertuigbeheersing leren lijkt in het begin enorm moeilijk maar stapje voor stapje leer je iedere keer weer beter overweg gaan met de motor! Door achterop zitten bij Cees maar natuurlijk vooral door het zelf vaak te doen! En het is niet erg als 't een keertje niet lukt, zolang je er maar van leert (luidden de wijze woorden van Cees).Daarna natuurlijk voor het AVD: "KIJKEN!!!!" sprak Cees lieflijk. Uh oh ja die 5 straten waar we net langsreden heb ik inderdaad gemist... Ah maar natuurlijk de wetten van Cees, je bent ze na de eerste keer horen alweer vergeten maar Cees is absoluut niet beroerd je hier iedere keer weer aan te herinneren. Net zolang tot ze blijven hangen :) En ook al klinkt het alsof Cees ze voor de lol verzonnen heeft, je komt ze in de praktijk echt wel weer tegen! Achteraf heeft hij me ontzettend veel geleerd in een vrij korte periode! Maar het belangrijkste dat hij me geleerd heeft was dit: "Rij met plezier, geniet ervan!". Afsluitend: Cees onwijs bedankt voor de wijsheden en de lol maar bovenal voor: De handvatverwarming!!!!
Met volle trots presenteer ik:
Mijn Honda CB600F Hornet!! Hihi met verlaagd zadel. Ik ben er ontzettend blij mij, hij komt uit 2003 en toen ik 'm kocht stond er 26.700 kM op, inmiddels zijn dat er al 27.800 kM oftewel ik ben er lekker veel op aan het rijden! Het terugvoeren was alleen wel pijnlijk, omdat het een injectiemotor is kostte me dat 700 euro maar goed nu 1000 eigen kilometers verder was het dat meer dan waard!

De Honda Hornet van Annemieke

Marianne: Met theorie en avb op zak ben ik weggegaan bij m’n vorige rijschool. Daar kwam ik niet verder en de demotiverende onpersoonlijke manier van lesgeven was ik goed zat. Eigenlijk wilde ik stoppen, maar ja, beetje zonde als je toch al zo ver bent. Na een proeflesje wist ik: deze man gaat mij goed leren rijden!
Een hele duidelijke manier van lesgeven, zonder problemen iets een tweede, derde, en indien nodig een vierde keer voordoen. Subtiele opmerkingen als je niet goed kijkt (zo’n tram is heel hard hoor..) en altijd de les eindigen met positief commentaar zodat je toch met een goed gevoel naar huis gaat.
Ik heb slechts 13 lessen gehad waarin ik heel heel veel geleerd hebt en het allerbelangrijkste: ik heb weer zoveel lol in het motorrijden!!
Op 1 december ben ik in 1 keer geslaagd voor avd: daar wordt een mens heel vrolijk van!!
Cees, bedankt voor de leuke en leerzamen lessen!

Dennis: Op 13 juni 2008 (jawel ook nog eens op een vrijdag…!) de introductieles voor mijn verjaardag gekregen. Ik liep al ongeveer een jaar m’n vriendin aan haar kop te zeuren dat ik mijn motorrijbewijs wilde halen en eindelijk was het dan zover. Eigenlijk gelijk een goed gevoel bij Cees. De wijze van uitleg, de duidelijkheid (ook als het even niet helemaal, of helemaal niet, goed ging) en uiteraard de humor.
De opmerkingen: “ingeblikte kiwi’s, petjes in Golfjes, spiegel spiegel dooie hoek, nacontrole ik zag geen nacontrole, 1e wet 2e wet, A4 afrit De Lier, Peulwijk Oost Peueueulwijk Oost, knippertje uit, doorkijken in die bochten” zullen waarschijnlijk nog heel lang na blijven klinken!
En dan gaat alles eigenlijk erg snel. De theorie als eerste binnen, vervolgens het AVB-examen en dan op 16 oktober AVD. “Zo heb ik het je niet geleerd!”, was de eerste opmerking van Cees na het examen. Maar toch ook deze in één keer binnen, omdat alles tijdens de lessen tot in het extreme wordt geoefend.
Cees, onwijs bedankt voor de duidelijke, gezellige lessen! Ik ben blij dat alles in één keer binnen is gehaald, maar toch ga ik de lessen wel een beetje missen denk ik! We gaan elkaar vast nog wel een aantal keer tegenkomen op Peulwijk Oost! Als je een geel fluoricerende, zeer enthousiast hard zwaaiende sterke arm der wet langs ziet komen………wel aardig terug zwaaien he?! En aangezien ik toch ook ‘mijn’ motor wel even wil showen, bij deze!!


De motor van Dennis

Don: Hoi Cees,eindelijk is het zover,ik ben vandaag 27-10-2008 in 2 keer geslaagd voor m,n AVD!! De rest had ik al,maar bij de 1ste keer afrijden waren er mucho problemen met de spiegelprocedure,die jij er nog op met een zoet gevooisde stem en de andere keer met een beetje bulderen er probeerde in te krijgen{bovenkamer}!! Ik ben trots op het behalen van dat papiertje en wil langs deze weg jou enorm bedanken voor het getoonde geduld,wat af en toe wel nodig was bij mij,vooral na een ritje op m,n oldtimer,ik moest toen weer ff terug op aarde komen,daarmee bedoel ik het echte motorrijden! Ik ben nog niet in het bezit van een motor,maar als deze er is kom ik graag even langs om de motor te laten zien.Tot die tijd moet ik genoegen nemen met het vervoersmiddel op de foto,is ook leuk,maar niet het echte werk!! Dus was vandaag voor mij een fantastische dag en zal die stem wel missen als ik op m,n motor rijdt en niet meer hoor:Spiegel,spiegel en dooie hoek!!


De motor van Don

De Zundapp van Don

Jimmy: Nu al twee maanden mijn rijbewijs, en het is elke dag genieten om met  de Vespa naar het werk te gaan, dankzij jou Cees. Je hebt met veel geduld, goede uitleg  en af en toe een vloek mij het motorrijden bijgebracht.
Ik heb met veel plezier je lessen gevolgd. Doordat we van jou  ook in de auto altijd moesten oefenen met, kijken,  op de juiste manier van rijbaan veranderen ed. ben ik ook in de auto beter gaan rijden (voor mijn werk zit ik alleen nog in de auto).
Pas geleden zijn Flip en ik nog naar een oldtimer treffen in Woerden geweest. De rit ging prima met onze klassiekers, ondanks dat we veel minder pk’s hebben dan een moderne motor.
We zullen je nog een bezoekje brengen.Cees, nogmaals bedankt voor het genieten van het motorrijden

De gerestaureerde Vespa van Jimmy

Gavin: Hey Cees, Op de allereerste plaats wil ik je bedanken voor al je geduld en goede lessen. Ik heb jou lessen met zeer veel plezier gevolgd en zoals iedereen op je site zegt:je bent een topper!!!
Het is bijna een jaar na mijn eerste les en de 22ste van september is dan eindelijk mijn avd examen. Ik ben een tijdje op vakantie geweest dus vandaar dat ik tussentijds een aantal maanden niet had gelest. Dit was helemaal geen probleem bij Motorclass en toen ik Cees belde pakten we gewoon de draad weer op. Het prettige aan een les van Cees is dat hij voor iedereen een aanpak op maat heeft en niet verlegen is voor een grapje of een babbeltje. Ik had precies het "geluk" dat ik mocht kennis maken met het NACONTROLE offensief van Cees. Hij heeft dit er zo ingeramd dat je voor het wissellen van rijbaan en de hoek omgaat altijd je nacontrole doet. Net als de 1ste wet van Cees(volgafstand) en de 2de wet van Cees (niet naast een voertuig met dezelfde snelheid blijven rijden). Op de dag van mijn AVD examen werd ik op scherp gezet door Cees met een laatste rondje snelweg en plaspoelpolder. Nou nou nou bijna alles ging fout maar met het examen viel alles wat ik van Cees heb geleerd weer op zijn plaats waardoor in 1x slagen het gevolg is. Ik ben reuzeblij en ik zal je stem nog vaak in gedachten horen als ik een ritje maak.
Zodra ik een motor heb gevonden die bij mij past en dus mijn eigen motor heb dan zal ik je daar zeker een foto van sturen. Ik kom van de week nog even een flesje wijn bij je afgooien.
Heel erg bedankt voor alles Cees!!!!

Flip: Een van mijn hobby's is het restaureren van oude brommers en motoren. Het probleem met de oude motoren is echter dat ik ze niet (legaal) kan uitproberen omdat ik geen motorrijbewijs heb. Zo'n jaar of 6 geleden ben ik toch maar eens gaan proberen om dat papiertje te gaan halen. Ik kwam echter bij een dame terecht die weigerde uit de auto te komen en vanuit die auto allerlei commando's riep die er in mijn ogen volstrekt niet toe deden. Na 5 lessen heb ik het toen maar opgegeven. Afgelopen winter wilde ik nog maar eens een poging doen, maar nu zou ik het goed gaan aanpakken. Ik wilde de beste rijschool, desnoods aan de andere kant van het land. Na veel googelen kwam ik tot mijn verbazing echter bij een rijschool uit die vlak bij mij in de buurt was…. Bij Cees dus!
Nou Cees bleek behalve een perfecte rijinstructeur ook een mental coach van Hiddink formaat. Op het juiste moment trok Cees aan het juiste touwtje om mij te laten pieken. Eerst dat bijzondere verrichtingen examen. Enige tijd dacht ik dat ik nooit uit de (niet zo heel) langzame slalom zou komen. Maar braindokter Cees beval mij op te houden met denken en gewoon te doen wat hij zei. Voor het examen maakten we nog even een ontspannen ritje door het Westland en het examen liep gesmeerd. Op het theorie examen had ik me enigszins verkeken. Ik dacht: dat doe ik wel even! Maar Cees's waarschuwingen indachtig ben ik toch maar begonnen met het maken van proefexamens en toen bleek dat ik niet verder kwam dan 20 fout, heb ik er toch nog even stevig aan moeten trekken. In competitie met mij rijmaatje Jimmy moest ik helaas in hem de meerdere erkennen: hij had 0 fout, ik 1. Dus ook geslaagd. Toen startte de praktijklessen. De eerste lessen waren een shock. Ik heb me nooit gerealiseerd dat die motorrijders zo intelligent waren!! Ik moest een heel nieuwe manier van weggebruik aanleren en met name de Spiegel, Spiegel, dode hoek, 1,2,3, Spiegel, dode hoek ging er bij mij maar moeilijk in. Maar Cees had nog wel een paar methodes om het er bij mij in te rammen en zo waar: in 1 keer geslaagd. Ik werd nog wel even vermanend toegesproken door meneer Heeneman, de examinator, dat ik niet zo vlak achter een vrachtwagen moest invoegen, maar geslaagd is geslaagd. Petje af voor Cees. Voor elke leerling heeft hij, volgens mij, een specifieke tactiek, dus echt maatwerk. En dus voor iedereen die nog examen moet doen en dit leest: Gewoon doen wat Cees zegt.
Bedankt Cees en hier nog een fotootje van mijn DKW uit de 50 er jaren. Nog niet helemaal klaar, maar al wel toonbaar en als je een rookpluim langs de Westvlietweg ziet dan zijn het geen indianen, maar ben ik het.


De (bijna?) gerestaureerde DKW van Flip

Laura: Als ik dit stukje schrijf doe ik dit trots en met een dikke glimlach op mijn gezicht. Eindelijk heb ik mijn felbegeerde A-papiertje en dit alles dankzij een geweldige rij-instructeur Cees. Iedere week keek ik weer uit naar de rijles bij Cees. Zo rustig en positief als hij altijd alles erin hamerde en me altijd weer confronteerde met de consequenties als je iets niet goed deed. Op 12 mei 2007 kreeg ik van mijn beide zoons voor moederdag alleen de mededeling dat ik 14 mei om half 5 vrij moest houden. Zij hebben me die dag om half 5 afgeleverd bij Cees voor een proefles op de motor. Iedere keer moesten ze maar weer aanhoren dat hun moeder zo graag de motor op wilde en nu hadden ze de daad maar bij het woord gevoerd. En ja hoor, na 1 proefles bij Cees had het motorvirus mij helemaal in de greep. Iedere week ging ik met een grote glimlach en veel enthousiasme op de motor. De ene keer ging het wat lekkerder als de andere keer maar iedere keer weer was Cees mister positivo. Hij zei altijd kijk niet naar wat er fout gaat, maar naar wat er goed gaat. En ja er is best eens een traantje gevallen omdat ik dacht dat ik het nooit zou leren, maar Cees, inmiddels ben ik er wel achter dat je het wel HEEL bont moet maken wil het bij jou niet lukken. Het heeft best even geduurd voordat ik het aandurfde om op te gaan voor mijn AVB, maar gelukkig wel in 1x geslaagd, terwijl examenstress bij mij een groot probleem is. En ja dat heb jij geweten bij het AVD. Helaas in 4x kon ik het pas waarmaken om te slagen. Dit lag absoluut niet aan jou Cees maar die vervelende examen stress. Je stem zit er ingebakken bij mij. Denk aan de nekjes, vooruit kijken, Afslag Peulwijk, ik heb de nacontrole niet gezien, en ja af en toe even stoppen voor je peukie en weer even de hele route doornemen wat goed en wat fout ging. En die Plaspoelpolder die zal ik nooit vergeten, die heb je er wel zo ingestampt dat je het niet meer kan vergeten. Ik mis het nu allemaal al. Cees ik wil je heel hartelijk bedanken voor de fijne lessen die ik bij jou gehad heb. Voor mij ben je echt een rijinstructeur uit duizenden. FANTASTISCH. Je wijze lessen zijn gebrand in mijn geheugen en als ik mijn motor heb kom ik je zeker nog eens op Peulwijk opzoeken. En een ieder die zijn A-tje wil gaan halen zal ik zeker naar jou sturen.

 

Ferdi: Op 21 maart 2008 werd ik voor mijn verjaardag blij verrast met een proefles bij MotorClass Leidschendam. Na wat wennen op de motor ging het al snel redelijk lekker bij Wilhelmus. Omdat ik de smaak al snel te pakken had van, hoe leuk motorrijden wel niet was, heb ik in sneltreinvaart de lessen gepland incl examens. Al snel bleek tijdens mijn AVB examen dat stress een grote factor tijdens examens was. Ondanks dat mag ik wel trots zeggen dat mede door jouw, herstel door jouw het AVD examen een eitje was en ik alles in 1 keer heb behaald incl. theorie. Dit ondanks mijn CBR onvaardige kijktechniek, want ik wist allang dat er niets zat.
Wat ik zeker ga missen is: de gezelligheid, jouw peukie tijdens het rijden, jouw commentaar op alles en niets, knipperlicht uit, pas op voor die ingeblikte kiwi’s enz enz.
Wat maakt jouw nou zo goed? Jouw uitleg van situaties (en onthouden en uitleg van situaties na een rit). Jouw oog voor detail tijdens de AVB voorbereidingen waardoor ik wist waar de kleine foutjes zaten en er iets mee kon doen. Jouw wijze van uitleg met daar waar mogelijk humor en daar waar nodig een Wet van Cees.
Ik wil je hartelijk bedanken voor de geweldige lessen op de motor! Ik kan jouw wijze van instructie maar met een term uitdrukken. Een Grand Prestige!!
Bedankt voor alles Cees, je bent een Topper!!


Over een jaartje mag Ferdi de Leeuw vervangen

Albert: Tja, hoe kun je bij een rijschool terecht komen?? In mijn geval na een paar lessen bij een andere rijschool nieuwsgierig bij Hans van Wijk gaan kijken naar al het moois wat daar te blinken staat.
O.m. stond daar een gebruikte CBF500 van ‘Motorclass’ te koop met nog de naam van de site er nog op vermeld. Motorclass? Nooit van gehoord en dus nieuwsgierig ‘gegoogled’. De hele site van voor tot achter doorgelezen en wat achter bleef was een eenvoudigweg een goed gevoel.
Toch al niet helemaal happy met mijn rijschool heb ik Cees gebeld, een proefles afgesproken en,zoals je leest, blijven hangen. Het goede gevoel bleek helemaal te kloppen. We begonnen weer van voren af aan en Cees volgde zijn eigen gedegen opbouw en structuur. Dus, eerst een paar rondjes parkeerplaats aan de Vliet, ritje Voorburg op de geknepen CBF500 en vervolgens snelweg met als doel om verder AVB te oefenen bij Peulwijk. In het begin was ik bijzonder respectvol naar de snelweg toe maar Cees heeft mij geholpen mij hier snel overheen te zetten.
AVB examen ging erg soepel, theoriecertificaat was ook snel (nou ja…..) binnen. En dan vraag je je af wat nu nog het probleem moet zijn om snel op te gaan voor het AVD. Nou, Cees helpt je wel van die simpele gedachte af. Met zijn no-nonsense benadering leer je dat een motor toch heel anders is dan een “ingeblikte kiwi”. Het kost tijd om vlot en vooral ook veilig te leren rijden. “Let op je plaats op de weg, je doet er niets mee, kijken, vooruitkijken, waar is de na-controle, denk om de witte vlakken” enz. enz. Je gaat aan jezelf twijfelen, is het dan echt zo lastig? En dan hoor je dat je beslist niet de enige bent en op een goed moment, valt toch het kwartje.
Half juni heb ik AVD examen gedaan in werkelijk een wolkbreuk!. Bij het voorrijden tot 5x toe de dode hoek controle vergeten…..maarre ik was toch helemaal niet nerveus?? Voor mijn gevoel had ik het examen best aardig gereden ondanks een af en toe compleet beslagen vizier terwijl ik door de stromende regen toch al weinig zag. Al met al had ik dus wel vertrouwen in een goede uitslag……….Maar toen dat bleek dat ik een stuk heb spookgereden (niets van gemerkt) en her en der een andere route wilde volgen dan de examinator had bedacht (toch weer die borden) enz enz. Toch weer het vooruitkijken? Maar wel geslaagd en ….ja weer had Cees gelijk gekregen; je zakt niet op de dingen die je fout doet maar je slaagt door de dingen die je goed doet.
Cees, inmiddels is Stephanie ook geslaagd (en jij weet wat je daar aan hebt bijgedragen) en hebben we het niet kunnen laten om allebei een CBF600 te kopen zoals je ziet. Ze zijn zo mooi en ze rijden heerlijk! We komen ze snel laten zien als we afslag Peulwijk Oost, Peeeeulwijk Oost nemen om ze te showen. Hierbij alvast een foto van onze aanwinsten. Jou bedank ik van harte voor alle energie die je in ons het gestoken en voor de leuke tijd en leerzame lessen.
En beste mensen, wie dit stukje leest en overweegt te gaan motorrijden; zoek maar niet langer naar een goede rijschool. Die heb je nu namelijk gevonden! Cees, tot ziens enne……ergens hoorde  ik iets over een toertocht voor oud-leerlingen…….; heel graag en dan zijn wij er bij.


De blauwe motor is van Albert, de rode motor is van Stephanie

Bas: Begin 2008 was het dan zover: ik belde je op om eens een proefles te volgen. En sinds die ene dag heb ik geen moment spijt gehad van mijn keuze om en motor te gaan rijden en om dat bij jou te doen. Ik heb veel leuke, strenge maar leerzame lessen gehad en alles gelukkig in 1x gehaald. Het leukste vond ik de momenten dat een bepaalde AVB oefening maar niet helemaal wilde lukken en dat jij dan zei: "hmm, maar in dat geval heb ik altijd nog wel een andere manier om het je te leren", en vervolgens ging de oefening opeens wel goed. Bedankt voor alles!

De motor van Bas

De Motor van Maurice:

De motor van Maurice

Josien:

Yes, 13 dec 2007 m’n A-tje gehaald. Altijd al willen motor rijden en na een proefles bij Cees nooit een seconde spijt gehad om bij jou te gaan lessen. Fijne motor, kleding,helm, alles tiptop in orde en een super instructeur.
In het begin was ik onzeker over m’n eigen kunnen maar je hebt me er overheen geholpen door een les alleen maar lekker te gaan rijden om zo plezier in het motor rijden te krijgen. En dat heeft gewerkt! Ben wel regelmatig boos op mezelf geweest (nooit op jou) als dingen niet goed gingen. Je bleef  altijd rustig en confronteerde me op een positieve manier met de gevolgen van m’n fouten. Na 1x ( terecht) gezakt te zijn kon ik al snel  weer op voor het examen.Voor het examen testte je of ik wel genoeg vooruit keek, niet dus!  3x een straat inrijden waar ik niet in mocht en bijna een trambaan op, zou het ooit nog goed komen……?!
Ja Cees, kijk eens wat verder vooruit………….ik hoop, nee moet toch alle borden gaan zien. Aan jou ligt het niet, je hebt het er in gehamerd. Na een wel lekker gereden maar niet vlekkeloos verlopen rit ( waar zijn die verdraaide witte pilaren om tussendoor te gaan) was ik tot mijn verbazing GESLAAGD. Ik kan niet wachten om zelf te rijden, de motor staat er al, ook  een Honda (CBF600, zie foto bij het stukje van Alfred).
Cees, ik zal je missen, je stem in mijn oor maar de wijze lessen en wetten van jou zijn in mijn hoofd geprent. ONTZETTEND BEDANKT.
We komen elkaar vast nog wel eens tegen, op Peulwijk of bij het CBR.
Ik wens je alle goeds voor de toekomst.
Een dikke kus, Josien


De motor van Arnoud:

De motor van Arnoud


Mariska: Na veel zweet en tranen (hoofdzakelijk door het theorie-examen) is het me dan toch gelukt, mede natuurlijk door al het geduld en zeer professionele inzet van Cees, om mijn A-tje te halen en tevens mijn droomwens te laten uitkomen.
Praktijk allebei in 1 keer gehaald, AVD zelfs foutloos gereden. Vroeg naderhand wel aan Cees of ze met oogkleppen hadden opgezeten, ik kon het maar niet geloven. Ik ga iedere dag op mijn motor naar mijn werk, zo'n 60 kilometer op een dag, en geniet er met volle teugen van. Wel heb ik al mijn vuurdoop gehad door op een avond op weg naar huis, in een stortbui te moeten rijden en had even de gedachte of ik het allemaal nog wel zo leuk vond. Angstig was het ook enigszins maar met Cees z'n stem in m'n achterhoofd: "neem je tijd, laat je niet opjagen, zoek je ruimte en AFSTAND houden" ben ik er goed doorheen gekomen. Je leert zo wel snel in die weersomstandigheden en het maakt je steeds sterker en zekerder. Cees ik heb nog dagelijks zo ontzettend veel steun van jouw raadgevingen en kan gevaarlijke situaties goed overzien door goed ver vooruit te kijken, iets wat je ook bij mij erin gestampt hebt met veel geduld.Oh ja, borden zie ik nou ook goed hoor !!!!!!! Nogmaals onwijs bedankt en een dikke knuffel van mij.

De motor van Mariska

Henk: JOEHEE, mijn A-brevet is binnen. Natuurlijk zelf gedaan, maar wel dankzij Cees. AVB in 1 keer, AVD in 2 keer. De eerste keer toch de zenuwen denk ik, want die rit leek helemaal nergens op. Het examen op 4 oktober ging als een speer en ik snap nog niet waarom dat de eerste keer niet kon, Cees had me daar genoeg voor gewaarschuwd. Als je nog moet beginnen met lessen en je weet nog niet waar, kies voor een kleine rijschool zoals Motorclass. Heeft veel voordelen: alle lessen gaan door (behalve bij noodweer), flexibel, persoonlijke aandacht, steeds dezelfde leraar, goed spul om op te rijden, de juiste hoeveelheid lessen, gezellig en streng.
En dan nu zonder helmmuts, oortje en dat gezeik in je oor het pad op met mijn eigen motor. Op de foto nog zoals ik hem gekocht heb en inmiddels alle slijtageonderdelen vervangen en eea aangepast voor de weekendjes weg met de motorclub. HEERLIJK. Cees bedankt.

De motor van Henk


Kirsten: Ik heb met veel plezier gelest bij Motorclass. Echt met heel veel plezier. Natuurlijk heb ik heb allemaal te danken aan Cees. Ook als ik het even niet meer zag zitten maakt hij weer een grapje en dan kan je weer even vooruit. Samen lekker winterbikkelen; jij met je nieuwe handvatverwarming en ik met bevroren vingers. Met m'n examen het presteren van de zenuwen 3 keer verkeerd te rijden, en nog blijven zeggen het gaat prima! Ik heb mijn rijbewijs sinds februari en in april mijn eigen motor gekocht. Er zitten nog niet zo veel kilometers op voor mij, maar daar gaat zeker verandering in komen. Cees, ik ben blij dat ik van je heb mogen leren motorrijden. En het zegt genoeg dat mijn vrienden die bij jou les hebben gehad, daar ook zo over denken! BEDANKT!

De motor van Kirsten

Peter en Miriam hebben inmiddels ook al heel wat kilometers op hun Bandits afgelegd:

Peter en Miriam op de motoren

Hans:
Het is al weer even wat maanden geleden, dat ik je mijn motor kwam laten zien. Maar nu heb ik hem dan eindelijk (zo'n digitale camera bedoel ik). Bij deze dus het foto'tje van de Yamaha 1100.
Het motorrijden is nu zelfs leuker dan tijdens de lessen. Dat stemmetje "kijken, kijken, kijken, knipperen, knipperen, knipperen" zit wel erg vast in mijn hoofd! Veel succes en veel plezier met de lessen en je leerlingen.

De motor van Hans

René: Ik heb eerst een lange tijd bij een motorrijschool in Den Haag gereden. Bij die school wilde het niet vlotten en de manier van lesgeven stond mij na een tijdje helemaal niet meer aan. Het vertrouwen om met een positief resultaat te slagen bij deze rijschool was tot het nulpunt gedaald. Bij mijn zoektocht naar een andere motorrijschool kwam ik bij Cees terecht. Ik had al eens van hem gehoord en besloot bij hem te beginnen. Hij zag direct waar de problemen zaten. De lessen waren dan ook een verademing in vergelijking met de eerste rijschool! Op een heerlijke rustige manier werd les gegeven en alles duidelijk gemaakt. Na een aantal lessen mocht ik op examen met een geslaagd resultaat! Wat bij de oude rijschool niet wilde lukken, lukte bij Cees wel! Ik ben in korte tijd veel wijzer geworden en heb veel spijt dat ik niet direct bij Cees begonnen ben! Cees nogmaals bedankt voor alle lessen!

Alfred:
Ik moest zo nodig mijn vrouw een proefpakket geven voor haar verjaardag. En ach, die proefles van € 20, die doe ik gezellig ook mee, heb ik voor het eerst én het laatst van mijn leven eens op een motor gezeten…..Ja, ja, dat heb ik geweten. Het virus kreeg mij dus te pakken en ik tekende gelijk ook voor het nemen van lessen. Vanaf 9 maart 2007 (proefles) heb ik me vervolgens wat moeten laten welgevallen door Cees. Kijk links, kijk rechts, kijk in je dooie hoek, kijken, KIJKEN, houdt afstand, HOUDT AFSTAND, niet zo snel, ik zie geen nacontrole, kijken, allebei  je spiegels gebruiken, houdt afstand, kijken. De rest zal ik jullie besparen.Ik heb tijdens 24 lessen heel wat te horen gekregen, maar probeerde wel altijd na te denken over en toe te passen wat Cees zei. En weet je wat nou zo raar was? Ik begon langzaam maar zeker te merken dat het werkte. Ook in de auto begon ik anders te rijden. Want ook daar begon ik al die wijze woorden toe te passen. En dan denk je dat je op je 51e wel veilig auto rijdt….21 augustus 2007 was het zover, ik mocht afrijden. Daarvoor nog even losrijden in de Plaspoelpolder, waarbij ik reed als een dweil. En dan, zonder Cees op de motor in je spiegel, maar met een examinator achter je in een auto, ga je afrijden. En pas je zomaar toe wat Cees je heeft geleerd. Was het Cees dus toch gelukt om mij zover te krijgen dat ik best lekker reed. OK, hier en daar een slordigheidje, maar toch, lekker rijden zoals ik ook tijdens de les hoe langer hoe vaker deed, een plezierritje. Het was zó voorbij, en, geslaagd! Cees, we hebben samen een ontzettend leuke tijd gehad, maar ik ben blij dat ik van je af ben. Ik mag en wil het nu zelf gaan doen op de weg. Ik heb al stiekem naar wat fietsen gekeken, het kriebelt. En wie had dat gedacht een half jaar geleden? Het was mij een genoegen van jou les te krijgen, want ik heb ontzettend veel geleerd van je. Cees, bedankt, maar denk er aan, JIJ bent nog niet van mij af. Ik ga je namelijk zien op Peulwijk- Oost, eerst met een huurfiets, want ik ga eerst eens een aantal fietsen uitproberen, maar er komt een moment dat ik trots met mijn eigen fiets bij je voor de deur of bij Peulwijk zal staan. Samen met mijn vrouw die ook bij jou lest en ongetwijfeld binnenkort ook haar papiertje haalt. Aan iedereen die nog op moet en aan mijn vrouw in het bijzonder: VEEL SUCCES. We gaan elkaar zien op de toertocht die Cees misschien nog wel eens voor oud-leerlingen gaat organiseren…….

De motor van Alfred


Felicia: Het heeft een tijdje geduurd voordat ik echt motorrijlessen nam..vanwege me lengte durfde ik geen stap te zetten om toch op een motor te rijden maar wat je niet probeert..tjah word het wachten lang.Maar via me schoonvader ben ik bij cees willemse terechtgekomen! na een proefles..wist ik het zeker en ben ik rijlessen gaan nemen! Ik heb tijdens de lessen een hoop geleerd..en maakte natuurlijk wel eens wat mee! Daar heb ik ook van geleerd en waar ik later wel om heb gelachen..Tuurlijk was ik af en toe eigenwijs (merkte ik na me 1e afrijden) maar na de 2e keer had ik me roze pasje dan eindelijk gehaald! Heb afgelopen donderdag dan ook eindelijk me motor gehaald Kawa ZXR 400 en wou hem natuurlijk met trots aan je tonen! Ik zal met veel plezier terug denken aan de leuke/ wijze lessen! Cees bedankt voor alles!!!! Je bent echt een TOPPER!
Liefs Felicia

De motor van Felicia


Annemarie: Allereerst wil ik je ontzettend bedanken voor de lessen die je me gegeven hebt!
Ik heb in 4 maanden m’n rijbewijs gehaald en zonder jou goede lessen had dat echt niet gekund!
De dag van het AVB-examen gingen we nog even oefenen op de parkeerplaats. Jij aanwijzingen geven hoe ik dat “achtje” moest doen. Tot die dag was het nog nooit gelukt.. en zowaar.. een uur voor het examen kon ik het opeens!
Tijdens het examen moest ik, zoals verwacht, het “achtje” doen. Tijdens de oefening bleef ik jou aanwijzingen in m’n hoofd herhalen en hij werd gewoon goedgekeurd! Echt super!
Toen mocht ik de weg op. Dat is echt ontzettend leuk, want daar doe je het gewoon voor!
Soms ging het lessen achter elkaar goed. Maar als ik eens een slechte dag had, dan was één blik genoeg. “Je weet waar ik je voor laat stoppen hè..” Ja, dat wist ik maar al te goed.
En toen kwam de grote dag. De lessen voor het AVD-examen waren zo relaxed gegaan. En toch.. hoe ik het voor elkaar heb gekregen weet ik niet.. Ik was gezakt! Iets wat onmogelijk leek! Voor het examen bleef je er maar op hameren dat ik niet te voorzichtig moest gaan rijden en dat ik vooral mezelf moest blijven. En op een één of andere manier raak ik bij het woord examen een beetje gestresst.
Bij mijn tweede AVD examen moest ik slagen. Je wilde me niet meer zien, en dat natuurlijk in de positieve zin. En toen kreeg ik de uitslag te horen. Ik denk niet dat het de eerste paar dagen echt tot me doorgedrongen is. Toen ik de donderdag na m’n examen m’n motor op mocht halen besefte ik het pas eigenlijk. Wat een geweldig gevoel om zelf te kunnen en mógen rijden!
Als ik nu een “rondje Delft” ga rijden en ik kom langs de afslag van Peulwijk, dan hoor ik die vertrouwde stem weer zeggen: “We nemen de afslag Peulwijk-Oost, Peulwijk-Oost..” Dat zal ik echt niet snel vergeten. Ook als ik moet voorsorteren en ik zie de pijlen voor links- of rechtsaf vergeet ik niet dat je zei: “De nekjes van de pijlen nemen!!”Cees, ontzettend bedankt voor de hele fijne, relaxte lessen die je me gegeven hebt!
Wanneer ik hoor in mijn omgeving dat mensen motorrijles willen gaan nemen, zal ik jou absoluut aanraden!
Je bent echt top! Heel veel succes met alles verder!
We gaan elkaar zeker nog een keer zien op Peulwijk!


De motor van Annemarie op Peulwijk


Ron:
Langs deze weg wil ik je bedanken voor de leerzame lessen, het heeft ff geduurd voor ik het onder de knie had, maar uiteindelijk heb je me toch zover gekregen, dat ik mijn rijbewijs heb gehaald. Na de 2e examen vond ik het minder leuk worden, omdat het maar niet wilde lukken met de examens(en met lessen wel), maar je gaf me steeds weer het zetje dat ik nodig had. De lessen gingen altijd beter dan de examens (zenuwen). Na de 3e examen, had ik eindelijk mijn puntjes gescoort. Het was best een beetje frustrerend, omdat er in de schuur al een motor stond te wachten (nov.2006), maar er nog niet op mocht rijden. Nu heb ik sinds 6 juli2007 mijn rijbewijs in de pocket, en ben ik lekker aan het rijden. Ik moet toe geven, dat het erg goed gaat. Dus wie zijn motor-rijbewijs wil gaan halen: neem lessen bij Cees, want die sleept je er wel doorheen!!


De motor van Ron


Na de Yamaha een Kawasaki

De nieuwste motor van Ron

Joyce:
Met tranen in mijn ogen ben ik maandag bij je weggelopen.. Ik had mijn rijbewijs in mijn zak, maar moest jou gedag zeggen. In 2,5 maand heb ik mijn rijbewijs gehaald, dankzij jouw oneindige geduld en vertrouwen.
Op de momenten dat ik dacht dat ik misschien toch niet zo heel erg geschikt was voor een motor, wist jij me weer op te peppen en mij de zekerheid te geven dat ik het echt WEL kon!
Een half uur voor mijn examen... rij op de verkeerde helft van de weg, een eenrichtingsstraat in waar ik niet in mag, sorteer verkeerd voor en het enige wat ik hoor is een geduldige stem die zegt: Joyce stop maar even. Geen verwijt, geen zucht en als ik dan ook nog eens vraag of jij voor mij zo'n eeuwig "Shaggie" wil draaien, doe je dat gewoon even.
 Woensdag ga ik mijn eerste motor kopen, een Suzuki GSX 600 F, en dan mag ik de wei in! Ik denk dat het in het begin heel leeg zal zijn in mijn hoofd... Geen stem meer die me zegt waar we naar toe gaan. Wel een fijne herinnering die met me mee rijdt. Cees, je bent een topper! En dat meen ik uit de grond van mijn hart! Bedankt!
Een hele dikke knuffel van Joyce.

De motor van Joyce


John:

Cees , toen ik wilde beginnen met het volgen van motorrijlessen heb ik mij georiënteerd op het internet en toen ik meerdere grote rijscholen voorbij had zien komen kwam ik op de internetpagina van motorclass terecht. Na jouw site bekeken te hebben wist ik het zeker; hier ga ik mijn rijlessen volgen. Ik kan achteraf maar 1 ding concluderen: ik ben enorm tevreden over hoe je mij de beginselen van het motorrijden hebt bijgebracht. Je was geduldig, duidelijk in je uitleg en daar waar het nodig was streng doch rechtvaardig.
Cees hartstikke bedankt voor de leuke en leerzame rijlessen.


Motor van John

Jos:
Beste Cees, heel erg bedankt voor je deskundige en met veel passie verzorgde motorrijlessen. Hierdoor ben ik dan ook in een keer geslaagd. Ik heb er erg veel plezier en ontspanning aan beleefd. Ik als 50tiger (geen midlife crises!!) had het veel eerder moeten doen. Maar beter laat dan nooit. Ik rij nu drie weken op mijn nieuwe motor (al 1450 km afgelegd), Honda CBF1000 SA en hoor gelukkig nog steeds ergens je stem in me oor. Wat me veel zelfvertrouwen geeft. En mijn eerste motor toer met 20 motoren zit er al op en dat was een hele belevenis. Ik had nooit gedacht dat motor rijden zo leuk was en zoveel ontspanning geeft. Aan eventuele twijfelaars kan ik alleen maar adviseren, doe het gewoon! Het geeft een kick met ongekende vrijheid.

De motor van Jos


Simon's motor:

De motor van Simon

Robbert's motor, een perfect uitziende chopper:

De motor van Robbert

Raymond:
Het was fijn om je weer te zien en mijn trotse bezit aan je te kunnen tonen.
Ik heb heel veel geleerd van je wat echt motorrijden is…..vooral die dooie hoek !!!
Pas nog een toertocht gemaakt met de zaak , 19 motorrijders en dan merk je dat je toch nog net komt kijken.
Maar gelukkig paste ik me gauw aan dankzij jou humor en lessen…
Bedankt Cees voor de fijne lessen en we zien elkaar zeker op Peulwijk.

De Motor van Raymond

Jeroen:
Via deze weg wil ik je bedanken voor je uitleg,
je wetten en je hoge eisen die je aan je leerling stelt. Ik weet zeker dat dit mij ontzettend heeft geholpen tijdens de lessen en het examen. Natuurlijk moesten we allebei wel eens tot 10 tellen en dan tot de conclusie komen dat jij toch gelijk had....... Ook alle handige tips komen nu zeker van pas.
Omdat ik nu vakantie heb ben van de week eropuit getrokken en zo tegen mijn motor aangelopen. Het is een Yamaha geworden... niet omdat jij er op rijd maar toch.
Een FZs 600 Fazer. Lekker toer/sport bike en lijkt toch op de CBR dus ik ben er niet veel van afgeweken. Ben er erg blij mee, ga er veel van genieten. Misschien zien we elkaar weleens rijden in de buurt. Nogmaals ontzettend bedankt voor alles.

Motor Jeroen


Sebastiaan heeft ook zijn motor:

Honda VFR800i

Mark heeft inmiddels ook zijn motor:

Suzuki Bandit

Edward:
Nogmaals hartelijk dank voor het lessen. Je hebt het prima gedaan: ik ben tenslotte voor alles in 1 keer geslaagd. Vooral de tips en trucs (voetje op de versnelling) geven net dat beetje extra waardoor je makkelijker je examen in gaat. Ik heb inmiddels 8 proefritten achter de rug en ik ben weer teruggekeerd bij het model wat jij ook als lesmoter gebruikt namelijk de Honda CBF. Voor mij overigens wel de 1000, ik heb tenslotte soms iets meer ambitie dan de 500 aan kon. Ik heb een plaatje bijgesloten. In ieder geval de beste wensen voor 2007 en heel veel motorplezier. Ik ga ook genieten!

Carlo heeft inmiddels ook zijn rijbewijs EN een motor:

Kawasaki

Francisca:
Cees, "mijn meester", vandaag (13.12.2006) ben ik met jou naar het C.B.R. geweest en ben ik geslaagd voor het laatste praktijkexamen! Yes! Joepie! Ik loop al de hele dag te grijnzen. Het is voor mij een droom die uitkomt. Zonder jou had ik het echt niet gekund. Door jouw geduld, goede uitleg en humor, kon ik ondanks mijn examenvrees mijn droom uit laten komen. Zodra ik weer gespaard heb en een motor heb gekocht, zal ik je uiteraard een foto mailen. Heel veel succes met je rijschool, groetjes aan Marianne en nogmaals heeeeeeeeeeeeeeeeeel erg bedankt voor alle leuke en leerzame lessen!
Daar hoort dan deze lekkere taart bij:

Lekkkerrrr


De motor van Francisca

Fred:

Ben je de leeftijd van 50 jaar voorbij en wil je toch beginnen met motorrijden, dan ben je bij Cees Willemse aan het goede adres!
Met veel geduld leert hij je de kneepjes van het vak. Je bent immers geen snelle jongen meer.
Cees: een nauwkeurig leermeester met veel humor die je leert een motor veilig te besturen en het zelfvertrouwen geeft om het rijexamen met goed gevolg af te leggen.
Met veel plezier denk ik terug aan de lessen en geniet nu dagelijks van het resultaat ervan.


Sebastiaan: Cees bedankt!
Bedankt voor het vele leren in combinatie met aardig wat plezier. Jij maakte van mijn rijlessen elke keer weer een nieuwe uitdaging. De glinstering in je ogen als ik weer eens een fout maakte gevolgd door een heldere (nooit te lange) opmerking die me tot nadenken deed zetten, zal ik niet snel vergeten. Dankzij jou heb ik mijn rijbewijs en zelfvertrouwen in het verkeer verkregen. Ik kom binnenkort zeker een keertje langs op mijn nieuwe motor???

Onderstaand de reacties van leerlingen die ik les heb gegeven toen ik nog bij een grote verkeersschool werkte:

Diana stuurde me een artistieke foto van haar trotse bezit:

Motor Diana
Diana is helaas door een vervelende ziekte overleden. Ik herinner me haar als een optimistische, vrolijke meid met enorm veel doorzettingsvermogen. Ik moest meer dan een traan wegpinken toen ik dit vreselijke nieuws hoorde.

Wensley: Het heeft effe geduurd voordat ik je mailde, maar uiteindelijk ben ik geslaagd en heb mijn eigen motor. Met dit mailtje wilde ik je toch nog hartelijk bedanken voor de lessen die ik van jou heb gekregen. En ja, als ik nu zeg je had gelijk in de dingen die je zei, tja Cees heeft altijd gelijk. Gewoon lol er in hebben en het lukt je wel om het examen te halen. En een lol dat ik nu heb.

Cees, nogmaals hartelijk bedankt voor je lessen en wijze tips. Het was jammer dat ik niet met jou kon afrijden, maar het belangrijkste is dat ik dat roze papiertje nu heb. Misschien ontmoeten we elkaar wel op de weg, of kom ik wel een keertje langs rijden.
Cees, het ga je goed. Mooie site by the way....... 


Pascal:

Beste Cees, met dit kaartje wil ik je bedanken voor de lessen die ik van je heb gehad. Het heeft geholpen want ik ben geslaagd! Nu nog een fiets kopen om écht te beginnen met een leven als motorrijd
er.
En die fiets heeft Pascal inmiddels, een fantastische MV Agusta Brutale:


Maribel: Cees, ik en de motor,
Wanneer je instrukteur het overige verkeer de naam "ingeblikte kiwi's" geeft, heb je even niets te zeggen. En "niets zeggen" is wat je vaak moet doen omdat hij toch altijd gelijk heeft. Blijkt nadat je je rijbewijs hebt (of wanneer je examen doet) ook nog eens waar te zijn. Heel veel lol werd afgewisseld met serieuze uitleg. Net wanneer je denkt dat het je nooit gaat lukken, is Cees daar die je met al zijn energie door de oefeningen lootst. Tot de dag van vandaag mis ik zijn stem in mijn oor. Daar moet ik nog een beetje aan wennen, maar zolang je de 1e en 2e wet van Cees in je hoofd hebt, komt het helemaal goed. Veel motorplezier!!!!!


De motor van Maribel

Charles:
Lang nagedacht over het halen van mijn motorrijbewijs. Per toeval bij Cees Willemse terechtgekomen. Direct wordt al duidelijk dat Cees op een duidelijke manier lesgeeft. Hij pakt gestructureerd de stof aan en al snel gaat het rijden lekker. Tijdens de lessen is Cees goed en humorvol bezig met het geven van aanwijzingen. Soms even geen aanwijzingen en daarvan leer je ook weer heel veel.
Kortom, prettige manier van lesgeven waarbij de kwaliteit heel erg hoog is. Zeker mede hierdoor in 1 keer mijn rijbewijs gehaald.

Jacky:
Met een grote glimlach en het rijvaardigheidsbewijs in mijn vizier schrijf ik deze brief. Die omhoogstaande mondhoeken zijn voor een belangrijk gedeelte te danken aan mijn instructeur Cees.
Met constructieve kritiek en aanwijzingen heeft hij mij in korte tijd de nodige vaardigheden en vooral inzicht gegeven in het motorrijden die voldoende waren voor het slagen. Vooral de positieve manier waarop hij de lessen geeft waren erg plezierig. Deze mening had ik al voor het examen. De uitslag was niet eens belangrijk voor deze brief.
Graag wil ik mijn dank betuigen aan die positivo met zijn twee wetten.

Homepage MotorClass